่านางเริ่มรู้สึกเกินกำลังนางจึงไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าเมื่อครู่นี้ต้าซือมิ่งช่วยนาง ‘ทำงาน’
เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่สัมผัสบางอย่างได้ก็รีบคว้ากระโปรงของท่านแม่ของเขาไว้ทันที ตัวน้อยๆ ของเขาก็เกร็งไปทั้งตัวจนไม่สนใจท่านพ่อรูปงามของเขาแล้วส่วนต้าซือมิ่งราชสำนักที่ถูกเด็กน้อย ‘เมิน’ ก็ปล่อยกระบี่ไท่ชางออกมา เมื่อกระบี่ไท่ชางที่มีพลังวิญญาณหลุดจาก ‘บ่วง’ มันก็สัมผัสถึงกลิ่นอายของเจ้าของของมัน มันจึงตรงดิ่งไปหาเจ้าของโดยที่ไม่จำเป็นต้องรอให้เยี่ยนอวี๋เรียกหลังจากนั้น…วิ้ง!กลิ่นอายของกระบี่ไท่ชางพลันปรากฏในสัมผัสของเยี่ยนอวี๋อย่างไร้ซึ่งที่มา ฝ่ายหลังชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรวบรวมสติอีกครั้งต้าซือมิ่งหรงที่ในที่สุดก็คืนกระบี่ไท่ชางและไม่สามารถปลอมตัวเป็นเยี่ยนอวี๋ได้อีก เขาก็ถูกเยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ในทันที! ในครานี้เอง…
