ได้สบเข้ากับดวงตาสีดำดุจอัคนี สวยงามดุจจักรวาลของลูกน้อยแล้ว ทำให้เขาลืมตัวไปเล็กน้อยเยี่ยนเสี่ยวเป่ายิ่งตะลึงงัน!เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวน้อยคาดไม่ถึงว่าครั้งนี้จะสามารถเห็นท่านพ่อคนงามได้อย่าง ‘ชัดเจน’ เพียงนี้ เขาไม่ได้พบมานานแล้ว นี่จึงทำให้เขาดีใจจนรีบอ้าปาก เตรียมที่จะส่งเสียงร้องและพร้อมที่จะออกไปแล้ว!หลังจากนั้น…ชู่ว์ต้าซือมิ่งยกนิ้วมือเรียวยาวทาบบนริมฝีปากและหันไปทางเจ้าตัวน้อยเป็นสัญญาณบอกให้เงียบ เขาเดินมาตรงหน้าของเจ้าตัวน้อยและนั่งลงอย่างเป็นธรรมชาติ“อ้ะ!…”
