ปัง!พี่น้องซย่าโหวที่ตกลงไปในน ้าทีละคนก็ยืนยันแล้วว่าที่พวกเขาสัมผัสได้นั้นไม่ผิด พลังของพวกเขาถูกลอกออกแล้วจริงๆ ดังนั้นพวกเขาไม่สามารถทำได้แม้แต่ ‘ลอย’ บนอากาศสีหน้าเฉิงคั่วเปลี่ยนในทันที “วิชาสายฟ้า! นี่มัน…ต้าซือมิ่งออกโรงแล้วหรือ!”เพี๊ยะ!ทหารชั้นเยี่ยมนับสามพันนายของราชสำนักต่างตะลึงงัน และใช้พลังป้องกันถึงขีดสุด ถึงแม้พวกเขาจะรู้ว่าหากต้าซือมิ่งผู้นั้นคิดจะต่อกรกับพวกเขา การป้องกันของพวกเขาจะไร้ประโยชน์ก็ตาม…เพราะองครักษ์แห่งราชสำนักสองคนนั้นที่กำลังกระอักเลือดอยู่ข้างล่างทำให้พวกเขาได้รู้ความจริงแล้ว! ต้าซือมิ่งผู้นั้นไม่ต่างจากที่เล่าขานจริงๆ!องครักษ์ทั้งสองที่เข้าใกล้ระดับตำนานแล้ว! คนหนึ่งแค่เผชิญหน้าก็ถูกทำลายพลังทั้งหมดจนเกือบตาย แล้วนี่ยังจะสู้อย่างไรได้อีกอ้อ…ไม่ใช่สิ
ไม่ใช่เผชิญหน้า แต่ยังไม่ทันเผชิญหน้าด้วยซ ้า เพียงแค่กลิ่นอายเดียวของต้าซือมิ่งก็จัดการกับองครักษ์แข็งแกร่งทั้งสองของราชสำนักได้ทันที! แล้วนี่ยังจะป้องกันอย่างไรอีก“ทิ้งอาวุธซะ!” เฉิงคั่วที่รู้ดีอยู่แก่ใจ สั่งให้เก็บอาวุธทันทีและอธิบายว่า “ต้าซือมิ่งเป็นเทพแห่งต้าซย่า ในเมื่อรู้จักพลังของต้าซือมิ่งแล้วยังไม่รีบเก็บอาวุธอีก ทำความเคารพต้าซือมิ่ง!”กล่าวจบ เฉิงคั่วก็ได้หันศีรษะไปยังแม่น ้าเย่ว์หมิงพร้อมกับคำนับกลางอากาศ “ข้าน้อยเฉิงคั่ว ขอคารวะต้าซือมิ่ง หากเมื่อครู่เสียมารยาทไปก็ขอให้ท่านอย่าได้ถือสาเลย”
