“ต้าซือมิ่ง?!” กู้หยวนซูที่เดินออกจากค่ายกลเคลื่อนเวหามาก่อนคาดไม่ถึงจริงๆ! นางออกมาก็สัมผัสได้ถึงต้าซือมิ่งเลยทันที ทำให้นางไม่สนใจอินสวินอี้และคนอื่นอีกเลย
“เป็นต้าซือมิ่งจริงๆ ด้วย ต้าซือมิ่งอยู่ที่โยวตูจริงๆ” กู้หยวนซูใจสั่น นางคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าต้าซือมิ่งที่หาตัวยากเย็นเพียงนี้กลับมาอยู่ในที่เดียวกันกับนางได้นางไปสำรวจยังพื้นที่รกร้างตามสัญชาตญาณ ต้าซือมิ่งก็อยู่ที่พื้นที่รกร้างจริงนางถูกสั่งให้มาโยวตู ต้าซือมิ่งก็อยู่ที่โยวตู!…“เซ่าซือมิ่งกู้?” อินสวินอี้ที่เรียกไปหลายหนแล้วอยากจะมองบนเคยพบคนบ้าผู้ชายมาก่อน แต่ไม่เคยพบคนบ้าผู้ชายถึงเพียงนี้มาก่อนน่าเสียดายที่ไม่ว่าเขาจะเรียกไปกี่หน กู้หยวนซูก็ไม่รู้สึกตัวราวกับไม่ได้ยิน หรือนางอาจได้ยิน แต่แสร้งทำเหมือนไม่ได้ยินก็เป็นได้อินสวินอี้ไม่ลองเรียกอีกต่อไป เขาเองก็หันไปดูการกระทำดุจเทพเจ้าของต้าซือมิ่งด้วย หลังจากนั้นเขาก็พบว่ามาตราส่วนของ‘ดาราจักร’ ผืนนั้นยิ่งมายิ่งใหญ่ขึ้นแล้วผ่านไปนานพอควร กู้หยวนซูถึงได้มองย้อนกลับไปอย่างภาคภูมิใจและกล่าวต่ออินสวินอี้ว่า “ดูท่าแล้วข้าคนนี้จะเดาถูกจริงๆเสียด้วย โยวตูไม่มีความสามารถที่จะหยุดอุทกภัยครั้งนี้ได้อย่างแน่นอน อุทกภัยครั้งนี้ก็ยังต้องให้ต้าซือมิ่งลงมือด้วยตนเอง”
‘มิเช่นนั้น ข้าจะส่งสาส์นไปให้ทางราชสำนักทำไมกัน ข้ากินอิ่มเกินไปหรือ’ อินสวินอี้มองบนอยู่ในใจต่อไป ใบหน้าของเขาแข็งกระด้างร
