ีของตระกูลซย่าโหว เขาไม่เพียงมีท่าทีสง่างาม ใบหน้าของเขายังคมเข้ม อายุก็ยังหนุ่มยังแน่นเรียกได้ว่าเป็นหนุ่มสง่างามมากความสามารถทว่าในสายตาของกู้หยวนซูแล้วเขาย่อมสู้ต้าซือมิ่งราชสำนักผู้มีบุคลิกดี ท่าทีสง่าราวเทพสวรรค์มิได้! แน่นอนว่าในสายตาของคนทั่วไปหลังจากได้เห็นต้าซือมิ่งแล้ว จักรพรรดิหยวนคังก็… เทียบต้าซือมิ่งไม่ติดเลยจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือความสามารถ…หลังจากที่กู้หยวนซูออกไปแล้ว จักรพรรดิหยวนคังที่ละสายตาออกจากหญิงงามแล้ว ดวงตาของเขาก็สุกสว่างราวกับคนที่ไม่ลุ่มหลงในความงาม “เรียกเฉาหมิงเฉินกลับมา เรามีเรื่องจะถามเขา”“พ่ะย่ะค่ะ” ขันทีในตำหนักก็รีบออกจากตำหนักและเชิญเฉาหมิงเฉินที่ยังไม่จากไปกลับมา ฝ่ายหลังยังทูลธุระในมือไม่หมด เขาจึงเพียงแค่ออกมารอหน้าตำหนักเท่านั้นเมื่อเฉาหมิงเฉินกลับเข้าไปในตำหนัก จักรพรรดิหยวนคังก็กล่าวว่า “เราเห็นสีหน้าเมื่อครู่ของเจ้า คุณหนูใหญ่เยี่ยนท่านนั้นงดงามกว่าซูเอ๋อร์มากใช่หรือไม่”
“…” เฉาหมิงเฉินชะงัก เขาไม่คิดว่าเมื่อครู่นี้ฝ่าบาทยังมีพระทัยมาสนใจเขา เขาคิดว่าความสนใจทั้งหมดของฝ่าบาทจะถูกเซ่าซือมิ่งกู้ดึงดูดไปหมดแล้วเสียอีกผ่านไปครู่หนึ่ง เฉาหมิงเฉินจึงรีบผงกศีรษะกล่าวว่า “ใช่พ่ะย่ะค่ะ!งดงามกว่ามาก! กระหม่อมถึงกับมิสามารถบรรยายความงามของคุณหนูใหญ่เยี่ยนได้ เพราะกระหม่อมคิดว่า ประโยคที่ว่ามัจฉาจมวารี ปักษีตกนภา เพียงพอต่อการบรรยายความงามของเซ่
