วใช่หรือไม่”นักบวชทั้งหกนายก็เป็นคนคล่องแคล่ว หลังจากได้รับคำสั่งของอินสวินอี้ พวกเขาก็กระจายกันลงไปในแม่น ้าเย่ว์หมิง ทว่าพวกเขาลงไปไม่ได้…“อ้อ! ต้าซือมิ่งกางค่ายกลควบคุมไว้ คงไม่ต้องการให้ผู้ใดลงไปวุ่นวาย” อินหลิวเฟิงรีบอธิบายนักบวชที่ถูกดีดออกมาเพิ่งจะตั้งสติได้ พวกเขาจึงรีบใช้จิตสัมผัสบนค่ายกลที่อยู่เหนือพายุทะเล จากนั้นพวกเขาก็พบว่าพลังที่แต่เดิมพวกเขาทำนายไว้ว่าจะระเบิดกลายเป็นมหาอุทกภัยนั้นสงบลงแล้วจริงๆ!เรื่องนี้ทำให้หัวหน้านักบวชรู้สึกตื้นตันนัก “ท่านอ๋อง นายท่านน้อย! ภัยอันตรายใต้แม่น ้าถูกกำจัดแล้วจริงๆ ขอรับ หากสถานการณ์ดำเนินเช่นนี้ต่อไป แม่น ้าเย่ว์หมิงจะสงบลงได้อย่างรวดเร็ว น ้าจะลดลงภายในหนึ่งวัน”
“ดีจังเลย!” อินหลิวเฟิงตบหน้าผากเบาๆ ด้วยความดีใจ “ต้องพึ่งต้าซือมิ่งจริงๆ ด้วย ไม่สิ! ก็ไม่แน่ กูไหน่ไนอาจจะเป็นคนช่วยไว้ก็ได้”“ไม่ว่าอย่างไร ล้วนเป็นเรื่องดี” อินสวินอี้ถอนหายใจโล่งอก“หลิวเฟิง เจ้าไปแจ้งกองทัพและสำนักจวินจื่อ หลังจากน ้าลดแล้วอย่าเพิ่งปล่อยให้สามัญชนกลับเมืองเป็นการชั่วคราว รอให้ต้าซือมิ่งและท่านปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนขึ้นมาแล้วค่อยวางแผนต่อไป”“ขอรับ! ข้าไปเดี๋ยวนี้” อินหลิวเฟิงผ่อนคลายลงไม่น้อย เขาพาเอ้อร์เหมาออกไปทำงานต่อแล้วทว่าไม่ว่าจะเป็นกลุ่มอินหลิวเฟิงหรือโยวตูอ๋องอินสวินอี้ก็ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าแม้อุทกภัยครั้งนี้สงบลงแล้ว แต่วิกฤตของโยวตูเพิ่งจะเริ่ม
