่าแผ่นดินไหวครั้งนี้รุนแรงมาก อีกทั้งต้นทางยังมาจากแม่น ้าเย่ว์หมิงด้วยแต่เรื่องเหล่านี้ไม่สำคัญสำหรับเสี่ยวเป่าเลย เขาไม่รู้เสียด้วยซ ้าว่าแผ่นดินไหวคืออะไร เขายังคง ‘เกา’ ไปรอบๆ อย่างร้อนรนและทำท่าจะกระโดดออกไป “อ้ะเนะเนะ! อ้ะเนะเนะ…” ท่านพ่อรูปงามของข้า! ท่านพ่อรูปงามของข้า…แต่น่าเสียดาย…ฟิ้ว!เยี่ยนอวี๋อุ้มเด็กน้อยหายวับไปทางแม่น ้าเย่ว์หมิงแล้ว เหลือเพียงแสงสีรุ้งที่ค่อยๆ เลือนหายไป ไร้ซึ่งร่องรอยคนต้าซือมิ่ง “…”“คุณหนูใหญ่!” เม่ยเอ๋อร์รีบตามไปทันที
“รีบตามไป!” อินหลิวเฟิงก็ร้อนรนขึ้นมา ส่วนจวินอั้นหยวนหายวับไปตั้งนานแล้วทว่าแม้คนกลุ่มนี้จะมีไหวพริบดีเพียงใดก็สู้ต้าซือมิ่งมิได้ ฝ่ายหลังไล่ตาม ‘ภรรยา’ ไปเป็นคนแรกแล้ว เขาถึงกับเอ่ยปาก “รอข้าด้วย”
