องของปีกแห่งมังกรยังไม่ตาย เรื่องนี้ทำให้นางรู้สึกวางใจเล็กน้อย แต่มังกรที่สูญเสียปีกของตนเองไปก็เหมือนกับมังกรที่ถูกลดทอนพลังลงไปถึงแปดส่วน…เมื่อคิดได้ดังนี้ เยี่ยนอวี๋ก็กำลังจะพูดขึ้นว่า นางอยากไปสำรวจใต้น ้าเย่ว์หมิงตอนนี้ให้รู้แล้วรู้รอด ทว่าจู่ๆ ห้องซื้อขายก็เกิดเสียงดังฮือฮาขึ้น “สวรรค์!”“มารดามันเถอะ!”
…ทุกคนที่ได้ยินเสียงนั้นก็มองลงไป แม้แต่เยี่ยนอวี๋ก็เบนความสนใจไปที่สมบัติล ้าค่าที่อยู่ในห้องซื้อขายแล้วสมบัติชิ้นนั้นถูกผังอี้สั่งให้ยกขึ้นมา มันเป็นสมบัติล ้าค่าชิ้นสุดท้ายของการซื้อขายครั้งนี้ และเป็นสมบัติสุดล ้าค่า นั่นก็คือหัวใจแห่งหงส์เพลิง“แม่งเอ๊ย!”อินหลิวเฟิงถึงกับอุทานออกมาเป็นคำหยาบจนเสียภาพพจน์ของนายท่านผู้สง่างามวี้ด!วี้ด…ห้องซื้อขายถูกห้อมล้อมด้วยเสียงหวีดร้องของหงส์เพลิง“สวรรค์…”ทุกคนในห้องมิอาจควบคุมตนเองได้อีก! ใครจะไปคาดคิดว่าหอจวินเป่าจะนำหัวใจของอสูรเทพในตำนานออกมาซื้อขาย นี่มันต้องร ่ารวยเพียงใดกัน? และยังต้องเป็นความชำนาญระดับใดกัน? นี่มันช่าง…“มารดาข้าเถอะ!”
“ท่านย่าข้าเถอะ…”“บรรพบุรุษโว้ย!…”แขกผู้มีเกียรติที่ตื่นเต้นจนหายใจลำบากต่างอุทานเป็นคำทักทายผู้อาวุโสและบรรพบุรุษของตน เพื่อรักษาลมหายใจและพยายามฟื้นคืนความสามารถทางการคิดกลับมา“หอจวินเป่ามีสมบัติล ้าค่าเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน! เหตุใดข้าจึงไม่รู้เลย” อินหลิวเฟิงมองและถามเอ้อร์เหมาอย่างควบคุมตนเอง