เฟิงกระจ่างในทันที “ก็ว่า! ข้าก็ว่าเฉาอิงเหรินเป็นถึงผู้สืบทอดคนสำคัญของตระกูลเฉาแห่งเป่ยเหา เหตุใดจึงไม่มีองครักษ์ดีๆเลยสักคน ที่แท้ก็ตายอยู่ที่นี่นี่เอง”“อืม” เม่ยเอ๋อร์พยักหน้า
เอ้อร์เหมาพูดอย่างสลดใจว่า “ไม่รู้จริงๆ ว่าเฉาอิงเหรินคิดอะไรอยู่กันแน่ น้องสาวของเขาทำตัวกร่างเช่นนั้น เขายังส่งผู้แข็งแกร่งมาช่วย ข้ารับรองได้ว่าหากไม่ใช่เพราะเพื่อช่วยน้องสาวโง่เขลานั่น เฉาอิงเหรินต้องหนีไปได้แน่นอน”“นั่นก็ไม่มีทางหรอก” อินหลิวเฟิงมองทะลุทุกอย่าง “ต้าซือมิ่งถึงกับลงมือด้วยตนเอง พันขุนเขาไร้นกบิน ทางทั้งหมื่นไร้รอยเท้าคนใครก็มิอาจหนีไปได้”“แน่นอน” อินสวินอี้เดินมาข้างหน้าพวกเขาและกล่าวขอโทษเยี่ยนอวี๋ “ขออภัยท่านปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน ทำให้ท่านและเสี่ยวเป่าตกใจแล้ว เป็นเพราะข้าดูแลไม่ดี”“เกินไปแล้ว” เยี่ยนอวี๋ส่ายศีรษะเล็กน้อยอินสวินอี้กลับแปรเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย เขาพูดอย่างจริงจังว่า“ขออภัย ท่านปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน ข้ามีเรื่องด่วน หากท่านต้องการสิ่งใด บอกหลิวเฟิงได้ เขามีอำนาจจัดการทุกสิ่ง ขออภัยจริงๆ! ข้า…”“ไม่เป็นไร” เยี่ยนอวี๋ดูออกว่าโยวตูอ๋องมีธุระด่วนจริงๆ จึงขัดเขาว่า “โยวตูอ๋องตามสบายเถิด”“ขอบคุณท่านปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนที่เข้าใจ ข้าขออำลา”อินสวินอี้กล่าวอย่างรู้สึกผิด แต่เดิมเขาอยากจะคุยกับปราชญ์มหา
สำนักเยี่ยนมหัศจรรย์ท่านนี้เสียเล็กน้อย แต่ว่า… ต้าซือมิ่งกำลังเรียกตัวเขา!เอ่อ… ห
