มาก ตื่นเต้นจนเขาเผลอซ่อนตัวอย่างยั้งไม่อยู่… เขาต้องสงบสติอารมณ์ก่อน!…“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เป็นอะไรหรือ?” เยี่ยนจื่อเสาที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขาหายตัวมาข้างกายเยี่ยนอวี๋ตามสัญชาติญาณ “เกิดเรื่องอีกหรือ”เยี่ยนอวี๋ส่ายศีรษะ “ไม่มีอะไร ไม่เกี่ยวกับตระกูลเฉาหรอก”แม้เมื่อครู่นี้นางจะปลอบเด็กน้อยอย่างใจจดใจจ่อก็ตาม แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการรับรู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้จากการวิเคราะห์สถานการณ์หลังจากที่นางปลอบเด็กน้อยเสร็จแล้ว
“อืม! เช่นนั้นก็ดีแล้ว ข้าคิดว่าตระกูลเฉามีอสูรร้ายที่ไหนมาอีกแล้วเสียอีก” อินหลิวเฟิงถามอย่างผ่อนคลายเล็กน้อย “เช่นนั้นเจ้ามาที่นี่…?”เยี่ยนอวี๋ไม่คิดปิดบัง “เมื่อครู่นี้ต้าซือมิ่งคนนั้นอยู่ที่นี่”“อืม” อินหลิวเฟิงไม่รู้สึกตกใจนัก เพราะว่าเขาเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าต้าซือมิ่งท่านนั้นอยู่ในห้องพักขนาดใหญ่ โดยเฉพาะหลังจากที่เขาเห็นบิดาของเขาออกมาจากห้องพักขนาดใหญ่ก็ยิ่งมั่นใจทว่าเม่ยเอ๋อร์ในยามนี้กลับรายงานขึ้นว่า “คุณหนูใหญ่เหมือนกับว่าต้าซือมิ่งท่านนั้นช่วยพวกเราไว้เจ้าค่ะ”เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว “อย่างไร”“คนนั้น” เม่ยเอ๋อร์ชี้ไปที่ผู้แข็งแกร่งตระกูลเฉาที่ถูกนางลากมาตั้งแต่แรก นางเล่าว่า “ฌานตบะของท่านนี้ไม่ได้สูงนัก แต่ช ่าชองวิชาอวกาศ ข้าน้อยเกือบจะคลาดกับเขาแล้ว แต่ชายผู้นี้กลับถูกพายุห้วงอวกาศซัดจนหลุดออกจากความว่างเปล่าและตกลงมาข้างหน้าข้าน้อย”อินหลิว
