ล่าวโทษเด็กน้อยได้ เด็กน้อยยังเล็กเช่นนี้ก็สัมผัสถึงอันตรายได้ ถือว่าเก่งมากแล้วทว่าถึงแม้จะ ‘เปิดโปง’ แล้ว เยี่ยนอวี๋ยังคงไม่ยอมแพ้ หลังจากที่นางลูบหลังของเด็กน้อยเบาๆ แล้ว นางก็หายตัวไปจากที่เดิมทันที!เมื่อนางปรากฏตัวอีกครั้ง ตำแหน่งที่นางยืนอยู่ก็คือตำแหน่งที่ต้าซือมิ่งราชสำนักยืนอยู่เมื่อชั่วขณะก่อนหน้า“อ้ะ! อ้ะเนะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าตื่นเต้นดีใจขึ้นมา ความเศร้าเสียใจหายเป็นปลิดทิ้ง เพราะว่าเขาสัมผัสถึงกลิ่นอายชัดเจนของท่านพ่อรูปงามของเขาทำให้เขามีความสุขมากนัก“หนีไปอีกแล้ว…” เยี่ยนอวี๋หมดคำพูด นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดต้าซือมิ่งคนนี้จึงทำตัวหลบๆ ซ่อนๆเหมือนกระต่ายทุกครั้งเช่นนี้! คุย(สู้)กันอย่างเปิดเผยหน่อยไม่ได้หรืออย่างไร หนีไปทุกครั้งเลย! ฮึ… เยี่ยนอวี๋เชื่อเขาแล้วจริงๆ
ทว่าเยี่ยนอวี๋กลับไม่รู้ว่าแต่เดิมต้าซือมิ่งไม่ได้คิดจะหนี เขายังคิดไว้แล้วว่าจะปล่อยให้นางและเด็กน้อย ‘จับ’ เขาได้ และคืนกระบี่ไท่ชางให้นาง ด้วยเหตุนี้เขาจึงปลีกวิเวกอย่าง ‘ตั้งใจ’ และใช้กระบี่ไท่ชางเสร็จในเวลาอันรวดเร็วแต่ว่า… การปรากฏตัวอย่าง ‘สะอาดสะอ้าน’ ของเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ทำลายทัศนคติสามด้านของต้าซือมิ่งโดยสิ้นเชิง เพราะอินสวินอี้ทายถูก เขาไม่รู้จริงๆ ว่าเขามีลูกชาย! มิเช่นนั้นเขาคงไม่แสดงสีหน้า‘ราวกับถูกฟ้าผ่า’ หรอกเรื่องเช่นนี้ ตื่นเต้นกว่าการได้เป็นพ่อเสียอีก… อย่างน้อยสำหรับต้าซือมิ่งแล้วก็ตื่นเต้น
