่ไม่ได้ว่า “ทำไม! หรือว่าข้าเองก็ห้ามไปไหนแล้ว? ต่อให้เป็นศึกสงคราม ก็มิควรทำร้ายทูตส่งสารหรือไม่!”“ฮ่า!” อินหลิวเฟิงหัวเราะ “เจ้าไม่ได้ยินสิ่งที่ท่านพ่อข้าพูดหรืออย่างไร โปรดทำความเข้าใจว่านี่มิใช่สงคราม แต่คือการถอนชื่อ ข้าตระกูลอินแห่งโยวตูจะกวาดล้างเจ้าตระกูลเฉาแห่งเป่ยเหาให้สิ้นซากเจ้าคิดว่าเจ้าไม่ใช่คนแซ่เฉาแห่งเป่ยเหาหรือ”
“เจ้า…” เฉาอิงเหรินสีหน้าซีดเผือด ผู้ติดตามของเขาก็หน้าถอดสี! ฟ้ารู้ว่าแต่เดิมพวกเขาคิดว่านี่เป็นการติดตามทั่วไปโดยไร้ซึ่งความเสี่ยง แต่แล้ว…“ฆ่าไม่ละเว้น!” อินหลิวเฟิงไม่มีทางสงสารคนกลุ่มนี้ เขารู้เพียงว่าหากไม่ใช่เพราะพ่อคุณทูนหัวมีพลังชีวิตแข็งแกร่ง เขาคงตายไปแล้ว! ตายไปแล้วเข้าใจหรือไม่!แต่แล้วเฉาอิงเหรินที่ใกล้จะตายอยู่รอมร่อกลับคำรามขึ้นว่า “ช้าก่อน! พวกเจ้าคิดว่าตระกูลเฉาแห่งเป่ยเหารังแกได้ง่ายดายเช่นนี้รึ!ความจริงแล้ว ข้าตระกูลเฉาแห่งเป่ยเหาได้คบหากับสำนักคุนอู๋แล้ว!อีกทั้งเมื่อครู่นี้ข้าส่งสารให้ท่านปู่ที่อยู่ทางนั้นแล้ว เกรงว่าพวกเขาคงมาถึงแล้ว! หากพวกเจ้าโยวตูกล้าสังหารข้าก็เท่ากับเปิดศึกกับสำนักคุนอู๋! ข้า…”ตุบ!เสียงของร่วงหล่นจากท้องฟ้าเสียงหนึ่งดังขัดจังหวะของเฉาอิงเหริน แต่นี่ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือเฉาอิงเหรินเห็นทันทีว่าสิ่งที่ร่วงลงมานั้นคือใครคนหนึ่ง และยังเป็นผู้อาวุโสที่เขาคุ้นเคยด้วย “ทะ ท่าน…ท่านปู่!?”เฉาอิงเหรินตะลึงงัน ตัวของเขากระ
