ต่อมาเป็นการต่อสู้ระหว่างอู๋เสี่ยวพั่งกับงูเขียวหลอมปราณ
เมื่อเห็นท่าทางเก้ๆ กังๆ กลัวโดนกัดจนหัวหดของอู๋เสี่ยวพั่ง ผู้คนต่างส่ายหน้าเบาๆ ด้วยความระอา ศิษย์หลายคนแววตาฉายแววดูแคลนอย่างปิดไม่มิด
เจ้าอ้วนคนนี้เทียบกับสวีหมิงแล้ว… ห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว!
แต่ทว่า… คนของสำนักหลิงเซียนกลับทำหน้าประหลาดใจ โดยเฉพาะมู่เซิ่ง
แม้อู๋เสี่ยวพั่งจะดูทุลักทุเลและน่าอนาถไปบ้าง แต่พละกำลังดิบเถื่อนที่แสดงออกมาในยามคับขันนั้น อยู่ในระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงอย่างแน่นอน!
เกิดอะไรขึ้น?
เมื่อแปดวันก่อนที่ยอดเขาเจ้าสำนัก เจ้านี่ยังเป็นแค่ศิษย์สวะขยะเปียกที่แม้แต่ผู้ดูแลยังไม่ต้องการไม่ใช่หรือไง? ไฉนเวลาผ่านไปเพียงชั่วพริบตา ถึงมีฝีมือขนาดนี้ได้?
มู่เซิ่งตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เหล่าผู้อาวุโสสำนักหลิงเซียนคนอื่นก็รู้ตื้นลึกหนาบางเรื่องนี้ ต่างหันมามองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความงุนงง
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่ศิษย์สวะซึ่งผู้ดูแลเมินหน้าหนี จะมีฝีมือระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงได้?
ภาพบนศิลายังคงตัดสลับต่อไป จนมาถึงฉากที่จางอวิ๋นลุยเดี่ยวฝูงจระเข้วิญญาณ
เมื่อเห็นจางอวิ๋นซัดหมัดเดียว เปรี้ยง! เข้าใส่ราชันย์จระเข้วิญญาณระดับสร้างรากฐานจนห
