ทั้งลานกว้างตกอยู่ในความเงียบงันดุจป่าช้า
สายตาอันตกตะลึงนับไม่ถ้วนต่างจับจ้องไปยังทิศทางของป่าหนานเฟิงเป็นจุดเดียว
มีคนร้องขอความช่วยเหลือ?
สีหน้าของเจ้าสำนักหลิงเซียนเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
เขาจำได้แม่นยำว่านี่เป็นเสียงของจางอวิ๋น!
โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาระเบิดพลังปราณทะยานร่างพุ่งตรงไปยังทางเข้าป่าดุจลูกธนู
“เจ้าสำนักหลิงเซียน ท่านคิดจะทำอะไร?”
แต่เพิ่งจะพุ่งตัวออกไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกเงาร่างหนึ่งเข้ามาขวางทางไว้ เป็นเจ้าสำนักหนานซานที่เคลื่อนไหวเข้ามาสกัดกั้น
“หลีกไป!”
เจ้าสำนักหลิงเซียนคำรามเสียงต่ำ สีหน้าเคร่งขรึมเย็นชาดุจน้ำแข็ง
“งานประลองยังไม่จบสิ้น เจ้าสำนักหลิงเซียนคิดจะทำลายกฎงั้นรึ?”
เจ้าสำนักหนานซานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแววตาฉายประกายอำมหิต
ปากบอกเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับก่นด่าสาปแช่งผู้อาวุโสทั้งสามของตนยับเยิน พวกมันทำงานภาษาอะไร? ทำไมถึงปล่อยให้จางอวิ๋นมีโอกาสแหกปากร้องขอความช่วยเหลือเล็ดลอดออกมาได้!
“เจ้าสำนักหนานซาน อย่าให้มันมากเกินไปนัก!!”
เจ้าสำนักหลิงเซียนตวาดลั่น กลิ่นอายพลังระดับหยวนอิง แผ่ซ่านออกมาจนอากาศโดยรอบสั่นสะเทือน
แรงกดดันอันมหาศาลนี้ทำให้บรรยากาศทั่วทั้งลานอึ
