ณ ลานกว้าง ภายนอกป่าหนานเฟิง
ฟุ่บ!
เสียงฝ่าสายลมดังหวีดหวิวบาดหู
“ออกมาแล้ว! มีคนออกมาแล้ว!!”
เสียงอื้ออึงด้วยความตื่นเต้นดังระงมไปทั่วลานกว้าง ทุกสายตาจับจ้องไปยังเงาร่างสามสายที่เหยียบกระบี่บินพุ่งทะยานแหวกอากาศออกมาจากแนวป่าอันมืดมิด
“นั่นผู้อาวุโสสำนักหนานซาน!”
“เป็นผู้อาวุโสสิบแห่งสำนักหนานซานกับลูกศิษย์ของเขา!”
เมื่อจำแนกผู้ที่ปรากฏตัวได้อย่างชัดเจน เสียงอุทานต่ำๆ ก็ดังกระหึ่มขึ้น
ผู้อาวุโสสิบแห่งสำนักหนานซานร่อนลงพื้นอย่างสง่างาม มุมปากยกยิ้มด้วยความมั่นใจเปี่ยมล้น แววตาฉายแววผู้ชนะอย่างปิดไม่มิด
เขากวาดสายตามองไปยังโซนที่คนของสำนักหนานซานรวมตัวกันอยู่ หมายจะรับฟังเสียงโห่ร้องยินดี แต่ทว่า… สิ่งที่พบกลับมีเพียงความเงียบงันอันน่าอึดอัด
รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งค้างไปชั่วขณะ
เกิดอะไรขึ้น?
ทำไมแต่ละคนถึงทำหน้าเศร้าสร้อยราวกับญาติเสียปานนั้น?
ผลงานในงานประลองแลกเปลี่ยนครั้งนี้ พวกเขาควรจะบดขยี้สำนักหลิงเซียนได้อย่างราบคาบมิใช่หรือ!
อย่าว่าแต่ตัวเขาเองที่นอกจากจะสังหารสัตว์วิญญาณกวาดคะแนนไปเป็นกอบเป็นกำแล้ว เขายังไล่ตามประกบ ‘เมิ่งจง’ ผู้อาวุโสสิบของสำนักหลิงเซียนตลอดเส้นทาง แย่งชิงลงมือสังหารสัต
