ดอัดขึ้นมาทันตา ราวกับมีขุนเขาล่องหนกดทับลงมา
“มากเกินไป? เจ้าสำนักหลิงเซียน คำนี้ข้าต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายพูด! ยามนี้งานประลองยังไม่สิ้นสุด แต่ท่านกลับจะบุกรุกเข้าไปในป่าหนานเฟิง นี่มันเป็นการเหยียบย่ำกฎกติกาอย่างชัดแจ้ง!”
เจ้าสำนักหนานซานแค่นเสียงเย้ยหยันในลำคอ พร้อมปลดปล่อยกลิ่นอายพลังที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันออกมาต้านทาน
ครืนนน...
แรงกดดันของระดับหยวนอิงสองสายปะทะกันกลางอากาศเหนือลานกว้าง บรรยากาศบิดเบี้ยวจนผู้คนรู้สึกเหมือนถูกบีบอัด หายใจติดขัดหน้าเขียวหน้าเหลือง ต่างพากันมองไปยังสองยอดฝีมือระดับหยวนอิงบนฟากฟ้าด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง
มู่เหวินเซวียนที่นั่งอยู่ข้างศิลาควบคุมคริสตัลเห็นเหตุการณ์ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย แต่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจนิ่งเฉย ไม่ออกเสียงห้ามปราม
ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดจนแทบจะระเบิดออก
“ท่านเจ้าสำนัก… ช่วยข้าด้วย! ผู้อาวุโสสำนักหนานซานจะฆ่าข้าแล้ว!!”
เสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวดังใกล้เข้ามา และแล้วเงาร่างสามสายก็ขี่กระบี่บินพุ่งทะยานแหวกอากาศออกมาจากป่าด้วยความเร็วสูง
ฝูงชนชะงักค้าง
“ผู้อาวุโสตัวตลก?”
เมื่อมองเห็นผู้ที่นำหน้ามาอย่างชัดเจน คิ้วของทุกคนก็เลิก
