อ้ะเนะเนะ…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าโบกมืออวบอ้วนของตนเองเพื่อบอกว่า ข้าสบายมาก ไม่ต้องตามไปหรอก ไม่ต้องไถ่โทษด้วยเมื่อสิ้นเสียงร้องของทารก เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็กลิ้งขลุกๆอ้อมผ่านองครักษ์หอจวิ้นเป่าแล้วแต่แล้ว…“หึๆ!”เฉาผิงผิงที่ในที่สุดก็ตั้งสติได้ นางพาผู้ติดตามสองคนและหมัวมัวร่างสูงใหญ่สองคนนั่นมาล้อมเยี่ยนเสี่ยวเป่าและองครักษ์หอจวิ้นเป่าไว้แล้ว
