อินหลิวเฟิงก็ถามขึ้นอย่างอดไม่อยู่ว่า “มีปัญหาหรือ?”“ไม่มี” เยี่ยนอวี๋เก็บจิตเหนือสำนึกกลับคืนมา สามารถยืนยันได้แล้วว่าปลาตัวนี้ไม่มีปัญหา แต่แขกผู้สูงศักดิ์ในห้องส่วนตัวหมายเลขหนึ่งกลับทำให้นางรู้สึกว่ามีปัญหาข้อแรก ถ้าหากว่าฝ่ายตรงข้ามเพียงแค่ต้องการมอบปลาเยว่ซวิ่นให้กับเสี่ยวเป่าด้วยความบริสุทธิ์ใจ เหตุใดจึงไม่ได้มอบปลาให้ทันทีหลังจากที่ได้ครอบครองปลาเยว่ซวิ่นเล่า? ปลาตัวนี้เคยเข้าไปในห้องส่วนตัวหมายเลขหนึ่งชั่วครู่หนึ่ง ถึงได้ถูกส่งมาข้อสอง ไม่เพียงแต่ไม่เสนอเงื่อนไข ทั้งยังเชื่อว่าเสี่ยวเป่าจะเข้าใจ? นางที่เป็นถึงมารดายังไม่เข้าใจ เสี่ยวเป่ายังเด็กขนาดนี้ จะเข้าใจได้อย่างไร ประหลาด
แต่ทว่า เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เข้าใจอย่างแท้จริงก็มองไปทางท่านแม่ของเขาอย่างปรารถนา “อะเนะ! อะเนะเนะ…” เสี่ยวเป่าอยากเล่นปลาสวยๆ ตัวนั้น…เยี่ยนอวี๋จะทำอย่างไรได้?นางทำได้เพียงแค่นำอ่างปลามาไว้ตรงหน้าบุตรชาย “เสี่ยวเป่าชอบปลาตัวนี้มากหรือจ๊ะ”“อะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพยักหน้ารัว ทั้งยังยื่นมืออวบออกไปจับปลาอย่างรวดเร็วเยี่ยนอวี๋รีบยกมือห้าม พลางเอ่ยว่า “เล่นอย่างนี้ไม่ได้ จะเปียกชื้นเป็นหวัดไม่สบายเอาได้”“เนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าจับอ่างปลาแล้วถามว่า “อะเนะ?” เช่นนั้นจะเล่นอย่างไร?เยี่ยนอวี๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้สอนว่า “แบบนี้ เสี่ยวเป่าดูปลาตัวนี้แล้วก็คิดว่าเจ้าลูบถูกตัวมันแล้ว”“อ๊ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป
