นอวี๋ลูบศีรษะโล้นเกลี้ยงของบุตรชาย ตอบกลับว่า “เชิญเข้ามาได้”พนักงานดูแลต้อนรับห้องหมายเลขหนึ่งรับคำแล้วเปิดประตู ประคองอ่างปลาขนาดเล็กเดินเข้ามาอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ ปลาเยว่ซวิ่นที่อยู่ด้านในยังคงว่ายไปว่ายมาอย่างมีชีวิตชีวา“หือ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่ายืดหลังตรง นัยน์ตากลมโตเต็มไปด้วยความสงสัย“อะเนะ!?”เพราะเขาพบว่า ปลางดงามที่ถูกยกเข้ามาตัวนี้มีกลิ่นอายท่านพ่อคนงามของเขา?! หรือว่าท่านพ่อเขาจะกลายเป็นปลาแสนสวยตัวนี้เสียแล้ว!?“ไม่ทราบว่าแขกผู้สูงศักดิ์ในห้องหมายเลขหนึ่งมีเงื่อนไขอะไร?” เยี่ยนอวี๋ถามอย่างมีสติทว่าพนักงานดูแลต้อนรับห้องหมายเลขหนึ่งกลับเอ่ยว่า “แขกผู้สูงศักดิ์กล่าวว่า นี่คือสิ่งที่เขามอบให้กับนายท่านตัวน้อย นายท่านตัวน้อยจะเข้าใจเองขอรับ”“อ๊า!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเข้าใจจริงๆ! เขารีบหันหน้าไปบอกท่านแม่เขา“อะเนะ อะเนะเนะ…” เสี่ยวเป่ารู้แล้ว เป็นท่านพ่อคนงามที่มอบปลาให้กับเสี่ยวเป่า!—————————
[1]กูไหน่ไน เป็นคำใช้เรียกสตรีที่ออกเรือนแล้ว[2] ปลาเยว่ซวิ่น คือ ปลาสเตอร์เจียน
