ี่อยู่ในตำแหน่งดีๆ พวกเขาล้วนแหงนมองเห็นหมดแล้วเยี่ยนเสี่ยวเป่าถึงอย่างไรความน่ารักของเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็กลบเกลื่อนความเพียบพร้อมของท่านแม่เขาเอาไว้ได้แล้วแม้ว่าเขาจะยังเด็ก แต่เขานั่งอยู่บนโต๊ะด้านหน้าท่านแม่เขา! อีกอย่างเสื้อคลุมสีแดงตัวหนาที่เข้าสวมอยู่ก็กระเซอะกระเซิงจึงบดบังใบหน้าท่านแม่คนงามของเขาได้พอดีดังนั้นทุกคนจึงได้เห็นเพียงแค่เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่น่ารักน่าชังรวมถึงมือของเยียนอวี๋ที่อุ้มประคองเยี่ยนเสี่ยวเป่าเอาไว้“…”ผู้เข้าร่วมงานที่ตื่นเต้นรู้สึกถูกสาดความน่ารักใส่ แม้จะรู้สึกเสียดาย แต่ก็ไม่โกรธแม้แต่น้อยผู้ดูแลการประมูลก็เคาะเสียง กริ๊ง ดังขึ้นในช่วงเวลาที่เหมาะสมทั้งยังดึงงานให้กลับเข้าสู่ประเด็นหลัก “ทุกท่านโปรดอยู่ในความสงบเล็กน้อย ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนมาเยือนงานประมูลสมบัติล ้าค่าจวิน
เป่า ไม่ได้ให้ทุกท่านมามุงดู แต่ว่าเรื่องของตระกูลเฉานี้บอกกับพวกเราว่า สมองเป็นสิ่งที่ดี แต่จะต้องมั่นใจว่าตอนที่มันประมวลผลไม่มีปัญหา มิเช่นนั้นจะประสบกับหายนะทั้งตระกูลได้ทุกเวลา ต่อมา พวกเรามาประมูลสมบัติต่อกันเถอะ…”บรรยากาศภายในห้องโถงประมูลถึงได้สงบลงอย่างสามัคคีกันทุกคนล้วนยิ้มเข้าใจ ไม่ใช่เหตุผลนี้หรอกหรือ คุณหนูตระกูลเฉาที่มาจากชนบทท่านนี้ เหอะๆ…ส่วนผู้ดูแลการประมูลผังอี้ที่กล่าวจบแล้ว ก็เผยปลาที่มีชีวิตชีวาในอ่างปลาขนาดเล็กตัวนั้นออกมา พลางเอ่ยว่า “คิดๆ ดูแล้ว หลายคนในห้องโถง
