นี้ ไม่จำเป็นต้องให้ข้าน้อยแนะนำ ก็รู้แล้วว่านี่คือปลาอะไรแต่ว่าข้าน้อยยังต้องพูดพล่ามไร้สาระอยู่ดี นี่คือปลาเยว่ซวิ่น[3]จากแม่น ้าเย่ว์หมิง วางไข่ร้อยปี ฟักไข่ร้อยปี เติบโตร้อยปี พันปีถึงจะกลายเป็นซวิ่นที่มีสีสันงดงาม เหมาะสมที่จะเคี่ยวน ้าแกงให้กับผู้ฝึกฌานธาตุน ้า สามารถเพิ่มฌานตบะให้กับธาตุน ้าถึงขั้นหนึ่ง อ่อนโยนไม่ทำร้ายร่างกาย เหมาะสมกับทุกสมรรถภาพร่างกาย ทั้งยังมีประสิทธิผลล้างไขกระดูก ผู้ที่กินเข้าไปมีโอกาสที่จะยกระดับเป็นอัจฉริยะ เป็นสมบัติล ้าค่าขั้นสูง”“เป็นอย่างที่คิดเอาไว้เลย!”“ไม่เลวเลย! ข้าอยากจะซื้อไปให้หลานชายข้า”
เสียงตอบรับภายในห้องโถงประมูลไม่เลว แต่ไม่มีใครเริ่มประมูลเพราะทุกคนล้วนรู้ว่า นายน้อยของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนถูกใจปลาตัวนี้อินหลิวเฟิงค่อนข้างภูมิใจ หันไปเอ่ยขอรางวัลกับเยี่ยนอวี๋ “กูไหน่ไน [4]ท่านดูสิ หากว่าไม่ใช่ข้า คราวนี้ท่านจะต้องกลายเป็นตะพาบ[5]ที่ถูกเชือดแน่ๆ ท่านดูสิ ตอนนี้ไม่มีใครกล้าแย่งชิงกับบรรพบุรุษตัวน้อยแล้ว”“อำนาจเป็นของดี” เยี่ยนจื่อเสาที่อยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้น“ข้ามีเงิน” เยี่ยนอวี๋กลับเอ่ยขึ้นเช่นนี้อินหลิวเฟิง “…”ก็ได้ ดูเหมือนว่าเขาจะรบกวนความสนใจที่อยากจะเป็นคนที่ถูกหลอกได้ง่ายของแม่นางเข้าแล้วในขณะที่อินหลิวเฟิงถูกทำให้สะอึกจนพูดไม่ออก เม่ยเอ๋อร์ก็หยิบกิ่งไม้แห้งยื่นออกไปนอกหน้าต่าง พลางเอ่ยว่า “หญ้าหางจิ้งจอกมีพิษ อายุพันปี”คำกล่าวนี
