ลาอันสั้น รวมถึงบอกได้ว่าพวกมันเป็นของจริงหรือของปลอมด้วย”หลังจากที่ผังอี้แนะนำตนเองจบแล้ว อินหลิวเฟิงก็อธิบายความเป็นมาของผังอี้โดยละเอียดให้กับพวกเยี่ยนอวี๋และคนอื่นๆเพื่อให้เยี่ยนอวี๋และคนอื่นๆ มั่นใจมากขึ้น“มิน่าล่ะ เขาถึงได้แนะนำฐานะของตนเองว่าเป็นผู้ประเมินคุณค่าและผู้ดูแลการประมูลสมบัติ” เยี่ยนจื่อเสาเอ่ย และมองเห็นว่าผังอี้ที่อยู่บนเวทีกำลังเปิดผ้าคลุมอ่างปลาขนาดเล็กจากความสามารถในการมองเห็นที่ดีเยี่ยม“!” คนที่อยู่ในห้องโถงประมูลสมบัติทั้งหมดล้วนกลั้นลมหายใจเพราะการกระทำของผังอี้! ทุกคนล้วนตั้งตารอคอยว่า ของประมูลชิ้นแรกคือสิ่งใด?
แม้กระทั่งเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ได้รับผลกระทบจากอารมณ์ของทุกคนเขากำแขนเสื้อท่านแม่คนงามของเขาแน่น ใช้ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังอ่างปลาขนาดเล็กอ่างนั้นพรึบ!ผังอี้เปิดผ้าคลุมออกหมดโดยไม่พูดไม่จาในตอนที่อารมณ์ของทุกคนตึงจนถึงจุดสูงสุด ทำให้เกิดเสียงหอบตะลึง และเสียงร้อง อ๊าด้วยความตกใจของเยี่ยนเสี่ยวเป่าเยี่ยนอวี๋ลูบหลังบุตรชาย ช่วยให้เขาผ่อนคลาย…แต่เยี่ยนเสี่ยวเป่าตื่นเต้นจนคว้ามือท่านแม่ของเขา และถีบขายืนขึ้นมาแล้ว!“อ๊ะอ๊ะอ๊ะ…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าเห็นปลาตัวหนึ่ง! เป็นปลาที่สวยมาก! เป็นปลาเรืองแสงที่มีสีสันงดงามตระการตาสีนั้นมองดูแล้วงดงามเหมือนกับท่านแม่คนงามของเขา ทำให้เขาถีบขาอย่างตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมจนโต๊ะดัง ตึงๆ “อะเนะ! อะเนะเนะ!อะเนะ…”ทั่วทั้งห้องโถงการป
