ต้าซือมิ่งน่าจะถูกตาต้องใจของไม่น้อยดังนั้นจวินอั้นหยวนได้เตรียมการเรียบร้อยไว้แต่เนิ่นๆ แล้ว เขาไม่ได้มอบบัญชีรายชื่อการประมูลให้กับแขกผู้สูงศักดิ์ท่านอื่นๆ อีกทั้งยังเตรียมสมบัติชิ้นอื่นๆ มาทดแทนเผื่อเอาไว้แล้วเช่นกันแม้สมบัติที่นำมาทดแทนสู้สมบัติล ้าค่าที่เตรียมเอาไว้แต่เดิมไม่ได้ ทั้งยังส่งผลกระทบต่อรูปแบบและลำดับขั้นของงานประมูล แต่ถ้าหากว่าต้าซือมิ่งถูกใจอะไรขึ้นมาจริงๆ เขาก็จะมอบให้โดยไม่ลังเลแน่นอน แม้ว่าจะมากกว่าสามชิ้น! นั่นก็ไม่เป็นอะไรล้อเล่นน่ะ มีผู้คนเท่าใดที่ต้องการมอบของขวัญให้กับต้าซือมิ่งคาดหวังว่าจะสามารถเข้าไปอยู่ในสายตาเขาได้ โอกาสครั้งนี้ของพวกเขาจวินเป่าเก๋อ ย่อมต้องคว้าเอาไว้ให้มั่น!แต่ทว่า…
ต้าซือมิ่งบางคนที่ตั้งใจอ่านบัญชีรายชื่อสมบัติในงานประมูลจนจบกลับเอ่ยเสียงเบาว่า “ไปเถอะ ไปดูกัน”“ขอรับ หือ?”จวินอั้นหยวนรับคำตามสัญชาตญาณ แต่หลังจากนั้นถึงได้อึ้งไปเพราะรู้สึกถึงความผิดปกติทว่าต้าซือมิ่งเดินผ่านข้างกายเขาไปแล้ว กำลังเดินไปทางด้านหน้าจวินเป่าเก๋อจวินอั้นหยวน “…”ดังนั้น ต้าซือมิ่งไม่ชอบสิ่งที่อยู่ในบัญชีรายชื่ออย่างที่คาดเอาไว้เลยจริงๆจวินอั้นหยวนที่สีหน้างงงวยรีบตามต้าซือมิ่งไปติดๆ จิตใต้สำนึกยังคงครุ่นคิดต่อไปว่าต้าซือมิ่งท่านนี้หมายความว่าอะไรกันแน่ส่วนความคิดของต้าซือมิ่งแห่งราชสำนักที่ถูกเขาคาดคะเนอยู่นั้น ดูแล้วอารมณ์ไม่เลวอย่างเห็นได้ชัด ริมฝีปากแด
