๋พูดจบ อินสวินอี้ก็รีบเอ่ยเสียงเบาทันทีว่า “ข้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว! เชิญปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนเข้าไปในคฤหาสน์เถอะข้าสั่งให้คนจัดการห้องรับแขกเรียบร้อยแล้ว พ่อบ้านเหอจะนำพวกท่านไป”“รบกวนแล้ว” เยี่ยนอวี๋พยักหน้าขอบคุณอินสวินอี้ก็ไม่พูดอันใดให้มากความ เขาเพียงแค่พาอินหลิวเฟิงไป เขาต้องรู้เรื่องทั้งหมด! เกี่ยวกับสถานการณ์ของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนในตำนานท่านนี้…สองวันหลังจากนั้นงานประมูลสมบัติล ้าค่าจวินเป่าก็จัดขึ้นตามกำหนดเวลาเป็นดั่งเช่นคำกล่าวของท่านอ๋องเมืองโยวตู งานประมูลสมบัติล ้าค่าจวินเป่าที่จัดปีละครั้งนั้นได้รับความสนใจจากสำนักใหญ่ต่างๆและผู้ฝึกฌานจริงๆ
ตามที่อินหลิวเฟิงรู้มา งานประมูลสมบัติล ้าค่าจวินเป่าในครั้งนี้นอกจากลัทธิเซิ่งเหลียนแห่งสำนักคุนอู๋ที่ไม่สามารถเข้ามาในจงหยวนได้อย่างง่ายดายแล้ว สำนักอื่นๆ ล้วนมีคนมาที่นี่นี่ทำให้เยี่ยนจื่อเสาเอ่ยถามประโยคหนึ่งตามจิตใต้สำนึกว่า“สำนักชางอู๋ของพวกเราก็มีคนมาด้วยหรือ”“พวกท่านไม่ใช่หรือ” อินหลิวเฟิงถามกลับเยี่ยนจื่อเสา “…”เขานึกว่านอกจากพวกเขา ยังมีคนอื่นๆ จากสำนักชางอู๋มาอีกยกตัวอย่างเช่นพี่ใหญ่“คนเยอะจริงๆ” ความสนใจของเยี่ยนอวี๋อยู่ที่กลุ่มคนหนาแน่นนางปรับตัวไม่ค่อยได้แต่เยี่ยนเสี่ยวเป่านั้นไม่เหมือนกัน เห็นได้ชัดว่าเขามองไปรอบด้านด้วยความตื่นเต้นมาก “เนะ!”“แม้ว่าคนจะเยอะ แต่พวกเรามีช่องทางสำหรับแขกผู้สูงศักดิ์ ไปกันเถอะ” อินหลิวเ
