นแล้ว”“ปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนต่ำงหำกที่เกรงใจ เกรงใจเกินไปแล้วเหอะๆ…” อินสวินอี้ปรับกิริยำท่ำทำงอย่ำงรวดเร็ว “แม้เมืองโยวตูของข้ำจะเจริญรุ่งเรืองสู้หวังตูไม่ได้ แต่ก็มีเอกลักษณ์มำก โดยเฉพำะงำนประมูลสมบัติล ้ำค่ำจวินเป่ำที่ส ำนักจวินจื่อจัดขึ้น แต่ไหนแต่ไรก็เป็นที่ชื่นชอบของส ำนักใหญ่ต่ำงๆ และผู้ฝึกฌำน ปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนน่ำจะได้รับบัตรเชิญงำนประมูล พอถึงเวลำนั้นต้องไปร่วมงำนให้ได้เล่ำ จะไม่ท ำให้ท่ำนกับบุตรชำยของท่ำนผิดหวังแน่นอน ถ้ำหำกว่ำมีสิ่งใดที่ต้องกำรเป็นพิเศษ ก็สำมำรถบอกกับหลิวเฟิงตรงๆ ได้เลย”อินสวินอี้ที่รับรู้ได้ถึงควำมรู้สึกลึกซึ้งของต้ำซือมิ่งบำงท่ำนอย่ำงเลือนรำงรู้สึกว่ำ เขำจะต้องจัดกำรดูแลสองแม่ลูกคู่นี้ให้เหมำะสม แต่
เรื่องนี้ก็ไม่อำจท ำเกินไปได้ ถึงอย่ำงไรจิตใจของท่ำนผู้นั้นก็คำดเดำได้ยำกกว่ำองค์จักรพรรดิเสียอีกแต่ทว่ำ…“เนะ!”
