ู่ข้างทางแล้วอินหลิวเฟิง “…”ดูปฏิกิริยานี้สิ…
อินหลิวเฟิงที่แทบจะกุมขมับ เขาได้ขวางสายตาของเยี่ยนเสี่ยวเป่าไว้แล้วกล่าวว่า “ข้าจะซื้ออันที่แดงกว่าและสวยกว่าให้เจ้า!”“อ้ะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าครานี้ยังไม่เข้าใจนักรอจนอินหลิวเฟิงนำ ‘ถังหูลู่’ สีแดงชั้นยอดให้กับเขา เขาถึงได้เข้าใจ!ดังนั้น ในครึ่งวันที่เหลือ อินหลิวเฟิงก็ได้แสดงออกว่าเป็นชายใจกว้าง พาเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ตื่นเต้นอยู่ไปซื้อของล ้าค่าที่ดีที่สุดในเมืองโยวตูเยี่ยนอวี๋เห็นว่าลูกน้อยดีใจเพียงนั้นจึงไม่ได้ห้ามปราม เพียงแต่ในขณะที่กำลังพักอยู่นั้นได้ถามเกี่ยวกับเรื่องของแม่น ้าเย่ว์หมิงอย่างตั้งใจ “หลังจากกลับไปยังจวนอ๋องแล้ว เจ้าไปนำเอกสารเกี่ยวกับน ้าท่วมในอดีตมาให้ข้า”“ได้เลย!” อินหลิวเฟิงไม่มีปัญหาอยู่แล้ว และเขาเองก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย เพราะตอนนี้เขายังคงครุ่นคิดเรื่องต้าซือมิ่งจะลงมือช่วยหรือไม่“ในเวลาที่เหมาะสม พาข้าลงไปยังแม่น ้าเย่ว์หมิงที” เยี่ยนอวี๋กล่าวอินหลิวเฟิงจึงได้ชะงักแล้วถามขึ้น “จื่ออวี๋ เจ้าเอาจริงหรือ”
“หืม?” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วปมมองไปยังอินหลิวเฟิง ราวกับไม่ค่อยเข้าใจนักอินหลิวเฟิงถูกมองจนหัวใจหยุดเต้นไปครึ่งจังหวะ พูดจริงๆ นะ!แม้ว่าเขาจะติดตามคุณหนูใหญ่เยี่ยนมานานพอควรแล้ว แต่ก็มักจะถูกความอัศจรรย์ใจทำเอาแทบหยุดหายใจได้ตลอดเช่นกัน…สงบสติได้สักครู่ อินหลิวเฟิงถึงจะถามขึ้นอย่างจริงจังว่า“ความหมายของข้าคือ