้เขาแล้วทว่าเจ้าเด็กนั่นกลับมิได้ส่งสาส์นมาเสียที ซึ่งบ่งบอกว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา! ต้องพูดต่อหน้าเท่านั้น
เมื่อคิดถึงตรงนี้ อินสวินอี้ก็ยิ่งตื่นเต้นไปใหญ่ “สะใภ้ที่เก่งกาจเพียงนี้ ต้องรักษาอาการบ้าบอของหลิวเฟิงได้แน่นอน ทั้งยังจะทำให้เมืองโยวตูพัฒนาขึ้นอีกขั้นด้วย”“ท่านอ๋อง ท่านพูดว่าอะไรนะขอรับ?” องครักษ์จวนอ๋องที่ได้ยินเรื่องราวมากมายโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาจึงรู้สึกว่า เขารู้มากเกินไปแล้วไม่รู้ว่าจะถูกฆ่าปิดปากหรือไม่เดิมที องครักษ์คนนี้อยากแสร้งทำตัวไม่ได้ยินใดๆ เช่นกัน แต่เขาพบว่า ท่านอ๋องของเขามีทีท่าที่จะพูดต่อไปอีก เขากลัวว่าจะได้ยินมากเกินไป ดังนั้นจึงได้รีบเตือนเสียหน่อย! กระมัง…ทว่าอินสวินอี้ก็กล่าวอย่างไม่สนใจ “เจ้าฟังไม่ผิดหรอก ข้าพอใจในหญิงสาวที่นายน้อยของพวกเจ้าเลือกจริงๆ เจ้าไปสืบมาทีว่าใครที่เป็นคนส่งข่าวลือนี้ออกมา ต้องตบรางวัลให้อย่างงาม”“หา?” องครักษ์จวนอ๋องมึนงง“หาอะไรหา! ยังไม่รีบไปอีก!” อินสวินอี้กลับกล่าวว่า “ข้าเองคิดไม่ถึงเลยว่าแผนการดีเยี่ยมโดยการใช้ความคิดเห็นของปราชาชนเช่นนี้ จะหาภรรยาที่เก่งกาจให้กับหลิวเฟิงได้ เยี่ยมจริงๆ! เป็นแผนการที่เยี่ยมจริงๆ”“เช่นนั้นแล้ว ให้ข้าน้อยไปดำเนินการประเดี๋ยวนี้เลย?” องครักษ์จวนอ๋องถามเพื่อความแน่ใจ
“ให้ไว!” อินสวินอี้คิด แม้เด็กนั่นจะไม่ใช่หลานชายของตัวเองก็ไม่เป็นไร ลำพังความสามารถของมารดาของเด็ก เขาอินสวินอี้ก็ไม่ใช่คนล้
