าสมัยนัก สะใภ้คนนี้เขาไม่มีปัญหาเพราะในช่วงหนุ่มสาว จะมีใครที่ไม่พบเจอชายเจ้าชู้สาวเจ้าชู้กันบ้างเล่า แม่นางนั่นก็ดีพร้อม คนหนุ่มสาวเขาสามารถคบกันได้ก็พอแล้ว! เขาไม่มีปัญหาหรอกเมื่อคิดอย่างใจจดใจจ่อเช่นนี้แล้ว…ในศีรษะของอินสวินอี้ได้คิดถึงความสัมพันธ์อันกลมเกลียวกันในครอบครัวใหญ่ไปแล้ว ทว่าเมื่อเขากลับถึงจวนอ๋องกลับได้ยินว่าเจ้าลูกชายตัวดีคนนั้นยังไม่กลับมา“มิใช่ว่าถึงหน้าประตูเมืองตั้งแต่เมื่อครู่แล้วมิใช่หรือ” อินสวินอี้มิอาจเข้าใจได้“ทูลท่านอ๋องขอรับ นายน้อยถูกสกัดอยู่หน้าประตูเมืองไปครู่หนึ่งบัดนี้ได้ไปเดินเที่ยวกับเอ่อ…หญิงงามคนนั้นแล้วขอรับ” องครักษ์เฝ้าประตูยิ่งพูดศีรษะก็ยิ่งก้มต ่า เขาไม่มีหน้าพูดต่อไปแล้วจริงๆเฮ้อ…นายน้อยของพวกเขาจริงๆ เลย! ออกไปนานเพียงนี้เพิ่งจะกลับมายังไม่รีบกลับจวนคารวะท่านอ๋องอีก แถมยัง…ยัง…เฮ้อ ไม่เสียชื่อที่เป็นนายน้อยเจ้าสำราญที่ใช้ชีวิตเสเพลจริงๆหลังจากนั้น สิ่งที่ทำให้องครักษ์เฝ้าประตูคาดไม่ถึงเลยคือจักรพรรดิแห่งเมืองโยวตูได้ยินดังนั้นกลับหัวเราะดังออกมา “ฮ่าๆๆ…
เดินเที่ยวหรอกหรือ! ดี…ดีจริงๆ! ไม่เสียชื่อที่เป็นลูกของข้าจริงๆ รู้วิธีเอาใจหญิงสาวมากที่สุดแล้วทหาร! เรียกพ่อบ้านเหอไปจ่ายเงินให้กับนายน้อยของพวกเจ้าทีครั้งนี้เขาจะใช้จ่ายอย่างไรก็ตามใจเขา เพียงแค่สามารถเอาใจคนผู้นั้นให้มาเป็นคนในตระกูลอินของเราได้ก็เป็นพอ ข้าจะจ่ายให้เขาเอง!”“นี่มัน…”
