นอย่าไปฟังพวกเขาพูดเหลวไหล พวกนางต่างปรารถนาในความงามของนายท่านน้อยของเรา!”“…” อินหลิวเฟิงรู้สึกหมดคำพูดแล้วหมดคำพูดอีก เดิมทีเขาคิดว่าเจ้าเอ้อร์เหมามีพัฒนาการแล้ว แต่กลับไม่คิดว่าเจ้าเอ้อร์เหมาใฝ่สูงมากเพียงนี้! เขา… เขาจะบังอาจคิดอยากแต่งงานกับกูไหน่ไนเยี่ยนได้อย่างไร! โอ้ ไม่สิ เขาก็คิดเหมือนกัน แต่ว่า…อินหลิวเฟิงที่ไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรดีก็ได้ยินเยี่ยนอวี๋เห็นด้วยกับเอ้อร์เหมา พูดว่า “ข้ารู้ นางไม่คู่ควรกับนายท่านน้อยของเจ้า”เมื่อได้ยินดังนั้น เอ้อร์เหมาที่ยังไม่ทันดีใจและอินหลิวเฟิงที่กระหยิ่มยิ้มย่องยังไม่ทันได้พูดอะไร เยี่ยนซูซูก็ปราชดขึ้นว่า “หรือว่าศิษย์พี่จื่ออวี๋จะคิดว่าท่านที่เป็นสตรีมือสองมีลูกติดคู่ควรกับนายท่านน้อยอิน?”“ข้า…” อินหลิวเฟิงกำลังจะพูดแทนกูไหน่ไนของเขา เพราะเขาจะคิดว่าพ่อคุณทูนหัวของเขาเป็นภาระไปได้อย่างไร อีกอย่างหากกูไหน่ไนอยากแต่งงานกับเขา เขาคงไปไหว้ขอบคุณฟ้าดินแล้ว!
ทว่าเยี่ยนซูซูก็เชิดคางขึ้น นางมองเยี่ยนอวี๋อย่างยั่วยุ “ศิษย์พี่จื่ออวี๋ ขอคุยส่วนตัวได้หรือไม่ ท่านอย่าเพิ่งปฏิเสธ ข้า…”“ได้” เยี่ยนอวี๋ตอบกลับอย่างไม่คิดปฏิเสธ “โปรดนำทาง”เยี่ยนซูซูชะงักไปครู่หนึ่ง นางไม่คิดว่าเยี่ยนอวี๋จะตัดสินใจฉับไวเช่นนี้ แต่นางก็ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว “เช่นนั้นขอเชิญทางนี้”เยี่ยนอวี๋เดินตามเยี่ยนซูซูไปอย่างไม่พูดไม่จา ทิ้งอินหลิวเฟิงที่งงงันและกู้หยวนหมิงท
