เลย!”“นายท่านน้อยโปรดอภัย!” ในขณะที่องครักษ์ประตูเมืองที่ถูกพาลกล่าวขอโทษ พวกเขาก็รีบจับกุมเฉาผิงผิงและคนใช้ของนางทันทีทว่าเฉาผิงผิงไม่ยอมให้จับง่ายๆ “ปล่อย! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้! ใครให้พวกเจ้าอาจหาญแตะต้องตัวข้า! ข้าอาจจะเป็นฮูหยินน้อยของพวกเจ้าในวันข้างหน้าก็เป็นได้!”เมื่อสิ้นเสียงนาง… ไม่ทันรอดูท่าทีของอินหลิวเฟิง เอ้อร์เหมาก็ตอบโต้กลับอย่างกระฉับกระเฉงกว่าเขาว่า “พูดจาเหลวไหล! คนเช่นเจ้าน่ะ นายท่านน้อยของเราไม่ชอบหรอก! ให้นายท่านน้อยแต่งกับข้าดีเสียกว่าแต่งกับคนเช่นเจ้า อุ๊ย! ไม่สิ… อ้อ ถูกแล้ว! แต่งงานกับคนไม่มีหน้าอกไม่มีก้นเยี่ยงเจ้า แต่งกับผู้ชายไม่ดีกว่าหรือ!”“เจ้า!” เฉาผิงผิงที่ถูกจับตัวไปพลันเบิกตาโพลง เห็นได้ชัดว่านางรู้สึกถูกด่าตรงจุด! ทว่านางก็ไม่มีโอกาสได้พูดอีกแล้ว เพราะว่าทหารเฝ้าประตูเมืองจับกุมตัวนางอย่างฉับไวและลากห่างออกไปแล้วกว่าเฉาผิงผิงจะตั้งสติจากความโมโหได้ นางก็เห็นเพียงองรักษ์นายท่านน้อยอินที่ด่าว่านางกำลังประจบประแจงอยู่ข้างหน้าหญิงงามอำมหิตไม่เข้าตาคนนั้น!
ในความเป็นจริงแล้ว เอ้อร์เหมาก็ประจบเยี่ยนอวี๋อยู่จริงๆ“คุณหนูใหญ่เยี่ยน ท่านอย่าไปฟังหญิงบ้านางนั้นพูดจาเหลวไหลเลย! นายท่านน้อยของเราเลือกฮูหยินน้อยได้ดีกว่านั้นนัก สตรีไม่เป็นโล้เป็นพายนั่น นายท่านน้อยของเราไม่มองแม้แต่หางตา! มีเพียงคุณหนูใหญ่เยี่ยนเช่นท่านจึงจะมีคุณสมบัติเป็นฮูหยินน้อยโยวตูของเรา ท่า
