ห้ท่านเข้าใจหรือไม่”
“รู้แล้ว! แต่ว่า…”“พอแล้ว ข้าง่วงแล้ว ข้ากับเสี่ยวเป่าจะเข้านอนแล้ว พรุ่งนี้ท่านมิต้องมาส่ง”“ไม่ใช่…”“อ้ะๆๆ!”เยี่ยนอวี๋อุ้มเด็กน้อยหนีไปอย่างรวดเร็วพลางส่งเสียง อ้ะๆ อย่าง ‘ร่าเริง’เยี่ยนชิงได้แต่ยืนมอง ผ่านไปนานกว่าเขาจะดึงสติกลับมาได้ เขามองแผ่นหลังที่จากไปของเยี่ยนอวี๋ ก่อนจะยิ้มพูดว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ ลูกต้องก้าวไปบนโลกมนุษย์อย่างมีความสุขเฉกเช่นปลาที่แหวกว่ายในมหาสมุทร ไร้พันธนาการ และเป็นอิสระนะ”นี่คือความปรารถนาที่เขามีต่อภรรยาในครานั้น เพื่อสิ่งนี้แล้ว เขายอมแลกด้วยทุกสิ่ง! เยี่ยนชิงคิด……ในขณะเดียวกัน อินหลิวเฟิงกำลังพักอยู่ในเรือนพักผ่อน เขาก็เห็นใครคนหนึ่งเข้ามาผมดำดั่งหมึกในชุดสีเข้ม ดวงตาดุจดาวสีม่วง หน้าตาดั่งหยกงามท่าทางสง่าเฉกเช่นต้นสวรรค์รัศมีเปล่งประกาย ต้าซือมิ่งราชสำนัก!
นี่มัน…“ต้าซือมิ่ง!”อินหลิวเฟิงตะลึงงัน!องค์หญิงเยือนชางอู๋ จบบริบูรณ์
