นชื่อไม่ทันได้พูดคำพูดที่เหลือ เขาก็สลบไปทันที“ท่านประมุขสำนักสูงสุดหยาง!”เฉินคั่วรีบประคองหยางเทียนชื่อไว้อย่างเวทนา ก่อนจะกล่าวอำลาสู่เจิ้งสำนักหมอหลวง
ตลกแล้ว ถ้าให้อยู่ต่อไป… เฉินคั่วกังวลว่าท่านประมุขสำนักสูงสุดผู้ที่อาจจะเป็นอัจฉริยะบุคคลที่ยังคงอยู่รอดเพียงหนึ่งเดียวกระทั่งปัจจุบันจะต้องตายที่นี่ หากเป็นเช่นนั้นแล้วเขาจะอธิบายต่อสำนักคุนอู๋อย่างไรเล่าเมื่อกลุ่มคนเฉินคั่วเพิ่งจากไป จู่ๆ เยี่ยนอวี๋ก็พูดขึ้นว่า “ท่านสู่เจิ้งโปรดรอสักครู่ ข้าไปประเดี๋ยวจะกลับมา”“หืม?” สู่เจิ้งแห่งสำนักหมอหลวงงุนงงทว่าเยี่ยนอวี๋ก็อุ้มเด็กน้อยหายตัวไปบนท้องฟ้าแล้วส่วนต้าซือมิ่งราชสำนักที่อยู่กลางอากาศก็กระตุกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “นางรู้สึกตัวแล้วหรือ ถ้าเช่นนั้น…”———————————[1] ขิงแก่ หมายถึง ผู้มีประสบการณ์มาก