เหลือเชื่อเช่นกันจากนั้นเขาก็เห็นวั่วปู้เหลยถูกสาวใช้ชุดดำคนนั้นตวัดดาบลงไปเต็มสองตา!เสียงฟ้าร้องครืนครั่นดังสะเทือนออกมาจากร่างของวั่วปู้เหลยอย่างต่อเนื่อง เขากลับทำได้เพียงปกป้องตนเองไว้ และไม่สามารถหยุดยั้งดาบเล่มใหญ่ของเม่ยเอ๋อร์ที่ใกล้เข้ามาได้เลย!
วั่วปู้เหลยที่เห็นดาบเล่มใหญ่ธรรมดาเล่มนั้นกำลังจะปราชิดปลายจมูกของตน เขาก็ทำได้เพียงร้องขอความช่วยเหลือ “ท่านประมุขสูงสุด! ช่วยข้าเร็วเข้า…”“เหล่าวั่ว!”หยางเทียนชื่อเพิ่งจะตั้งสติได้ ครั้นเมื่อกำลังจะไปช่วยอีกฝ่าย…น่าเสียดายที่เยี่ยนชิงชูถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงออกมาแล้วพรึบ เพลิงไฟที่ลุกโชนก็ขวางหยางเทียนชื่อไว้ทันทีทันใดนั้นเอง…“ไปตายซะ!”เม่ยเอ๋อร์ที่ไม่ยั้งมือก็ผ่าศีรษะของวั่วปู้เหลยลงไปอย่างแม่นยำและไม่ลังเลทันที…ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะรวมถึงแม่ทัพราชสำนักเฉินคั่วก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเองหยางเทียนชื่อเองก็เบิกตาโพลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ! เสียดาย…“ไม่…”
เสียงกรีดร้องอันเศร้าโศกของวั่วปู้เหลยก็ทำให้คนที่ไม่อยากจะเชื่อรู้ตัวว่าทั้งหมดนี้คือความจริง“บัดซบ!” หยางเทียนชื่อคำรามด้วยดวงตาแดงก ่า “ไอ้คนชั้นต ่า!เจ้าบังอาจ! เจ้าบังอาจ! บัดซบ! บัดซบจริงๆ… ข้าจะฆ่าเจ้า!”“โอวปาซือ!” หยางเทียนชื่อที่ทั้งเศร้าและโมโหก็เรียกวิญญาณอสูรของเขาออกมาอีกครั้ง หมอกดำทะมึนอันน่าสะพรึงก็ทำลายเพลิงของถ้วยจ่านสีม่วงในทันที“กลับมา!” เยี่ยนชิงรีบเรียกถ้วยจ่าน
