หนานซานของพวกเจ้าเข้าเสียแล้ว! ในเมื่อเป็นเช่นนี้…”
จางอวิ๋นยิ้มบางๆ ดวงตาหรี่ลงอำพรางประกายสังหาร “เช่นนั้นข้าผู้เป็นแค่ระดับสร้างรากฐานตัวน้อยๆ ก็คงต้องขอโต้กลับบ้างแล้ว!”
สิ้นสุรเสียง ฝ่าเท้าของเขาก็กระทืบลงธรณีจนสะเทือนเลื่อนลั่น ร่างเงาพุ่งทะยานดุจลูกธนูหลุดจากแล่ง ทะลวงฝ่าอากาศพุ่งตรงเข้าหาผู้อาวุโสห้าแห่งสำนักหนานซานที่ลอยตัวอยู่กลางเวหา พร้อมง้างหมัดซัดออกไปสุดแรง
ผู้อาวุโสห้าสีหน้าเคร่งเครียด รีบโคจรพลังชักนำกระบี่บินเพื่อฉีกหลบออกไปด้านข้าง
ทว่าจางอวิ๋นราวกับอ่านขาดล่วงหน้า หมัดที่เหวี่ยงออกไปพลันหักงอกลับมา เปลี่ยนวิถีเป็นศอกกระแทกเข้าใส่คู่ต่อสู้เต็มรัก!
ผู้อาวุโสห้าตื่นตระหนก จะหลบตอนนี้ก็สายเกินการณ์ จึงทำได้เพียงยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาไขว้กันเพื่อต้านรับศอกมรณะของจางอวิ๋นอย่างทุลักทุเล
ปัง!
ทันทีที่ปะทะเข้ากับศอกนั้น สีหน้าของผู้อาวุโสห้าก็บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด
แม้จะเตรียมตัวรับมือไว้แล้ว แต่พลังทำลายล้างที่แฝงมาในศอกนี้กลับรุนแรงเกินกว่าจินตนาการ มันบดขยี้จนฝ่ามือทั้งสองของเขายุบลงไป พาร่างทั้งร่างหงายหลังกระเด็นไปกระแทกลูกศิษย์สองคนที่ยืนประคองตัวอยู่ด้านหลังบนกระบี่
