เยี่ยนอวี๋นำแผนที่เขตชางอู๋ออกมาพร้อมอธิบายว่า “กองทัพราชสำนักจะมาถึงพรุ่งนี้เมื่อรุ่งสาง โดยใช้ค่ายกลเคลื่อนเวหา”“เช่นนั้นต้องรีบกำจัดกองทัพคุนอู๋ก่อนจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง”เยี่ยนหงชวนรีบพูด“ใช่แล้ว” เยี่ยนอวี๋พยักหน้า “ยามสี่คืนนี้ พวกเราออกจู่โจมค่ายทหาร”เยี่ยนชิงคำนวณจำนวนกองกำลัง “สำนักมีกองกำลังผู้พิทักษ์สามหมื่นนาย หนึ่งหมื่นนายในนั้นเป็นผู้มีฌานตบะ สองหมื่นนายที่เหลือเป็นเพียงทหารทั่วไป”“พอแล้ว หนึ่งหมื่นนายก็เพียงพอแล้ว คนที่เหลือให้เฝ้าเมืองป้องกันภัยที่อาจเกิดขึ้นทุกเมื่อ” เยี่ยนอวี๋ไม่ต้องการคนจำนวนมากแต่นางต้องไปเขียนยันต์เพิ่ม หลังจากที่ปราชุมกันเสร็จแล้ว เยี่ยนอวี๋จึงกลับหอเจ้าสำนักไปหาไก่อ่อนตระกูลชือเมื่อถ่ายทอดและสอนการเขียนยันต์พื้นฐานให้กับไก่อ่อนตระกูลชือคนนี้แล้ว เยี่ยนอวี๋ก็ถามอินหลิวเฟิงว่า “กู้หยวนหมิงเล่า”“ข้าให้ชุ่ยชุ่ยจัดห้องนอนไว้ให้แล้ว เขาน่าจะไปพักผ่อน” อินหลิวเฟิงตอบพลางดูสีหน้านาง ก่อนจะถามเสียงเบาว่า “จะว่าไปแล้วพ่อของเสี่ยวเป่าคือใครหรือ”
อินหลิวเฟิงบ่งบอกว่าเขาสงสัยจริงๆ สงสัยมากๆ เขาอยากรู้จริงๆว่าใครช่างบังอาจไม่รับผิดชอบต่อคุณหนูใหญ่เยี่ยนเช่นนี้ เป็นกู้หยวนเหิงจริงๆ หรืออย่าว่าแต่อินหลิวเฟิงที่อยากรู้เลย แม้แต่ต้าซือมิ่งราชสำนักที่กำลังฝึกฌานอยู่ก็อยากรู้เช่นกัน เขากระตุกคิ้วเบาๆ ก่อนจะลืมตาขึ้น“อ้ะเนะเนะ! อ้ะเนะเนะ!…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ตอบอินห
