ึงคว้าเสื้อของท่านแม่ไว้พร้อมส่งเสียง“อ้ะเนะเนะ” เพื่อบอกว่า ‘ท่านแม่ ท่านแม่! รีบช่วยเสี่ยวเป่าจับพ่อรูปงามสิ’เยี่ยนอวี๋กลับลูบศีรษะเด็กน้อยเบาๆ นางไม่เข้าใจเสี่ยวเป่า พูดว่า“เสี่ยวเป่าก็สัมผัสได้เหมือนกันหรือ”“อ้ะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าผงกศีรษะหงึกๆและท้องฟ้าที่มืดลงในทันใดก็ทำให้เหล่าชั้นผู้ใหญ่สำนักชางอู๋ตื่นตกใจ เมื่อพวกเขาเดินออกจากวิหารปราชุมก็เห็น…
