ตามที่เจ้าได้ยิน เจ้าคิดว่าถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงของสำนักคุนอู๋เก็บง่ายนักหรือ” กู้หยวนหมิงไม่อยากให้น้องชายคนนี้ล่วงเกินใครอีกจึงจำเป็นต้องพูดให้ชัดเจนกว่านี้ว่า “นางเป็นผู้สืบทอดของปฐมราชินีแห่งศักราชหยวนชู เจ้าอย่าได้ไปรังควานนางอีก!”“อะไรนะ?!” กู้หยวนเหิงตกใจ ถึงแม้เขาจะดูออกว่าเยี่ยนจื่ออวี๋ในปัจจุบันไม่เหมือนเดิมแล้ว แต่เขาไม่เคยคิดว่าตนเองมีตรงไหนที่ไม่คู่ควรกับนาง ทว่า… ปฐมราชินีแห่งศักราชหยวนชูหรือ
“กลับไปเถอะ ไปคิดให้ดี” กู้หยวนหมิงพูดจบก็กุมขมับ เพราะคิดได้ว่าตนยังไม่รู้ว่าที่พำนักอยู่ที่ไหน เพราะเยี่ยนอวี๋ที่โมโหจนเดินจากไปมิได้จัดแจงไว้อันที่จริงเขาไปหอจ่างสื่อได้ แต่ตอนนี้เขาไม่อยากเจอหน้าน้องชายไม่รู้จักโตคนนี้ เขาจึงไปหาอินหลิวเฟิงที่สำนักชางอู๋ เหลือเพียงกู้หยวนเหิงยืนนิ่งอย่างคนโง่เขลาอยู่ที่เดิมเพียงลำพังโอ้ ไม่สิ อันที่จริงยังมีอีกคนหนึ่งอยู่บนฟ้า นั่นก็คือต้าซือมิ่งราชสำนัก เขากำลังจ้องมองกู้หยวนเหิง!ต้าซือมิ่งราชสำนักที่บังเอิญ ‘ได้ยิน’ เรื่องซุบซิบไม่น้อย เขาจึงเรียกสัมผัสกลับมาจากชานเมืองทางทิศเหนือ และสำรวจกู้หยวนเหิงอย่างสนอกสนใจจากนั้นเขาก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า ‘มารดาของเจ้าก้อนมอมแมมตาต ่าจริงๆ’เพียงแต่ว่า…
