“บัดซบ!” ปู่เย่าเหลียนปล่อยแก่นพลังวิญญาณธาตุไฟอันทรงพลังออกมาด้วยความพิโรธ เขาพยายามดึงรั้งถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าอะไรก็มิสามารถชิงถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงไปเช่นนี้ได้! ไม่เพียงแต่เขา แม้แต่หยางเทียนชื่อและวั่วปู้เหลยก็ช่วยออกแรงด้วย!เหตุการณ์นี้ทำให้พวกเขาสูญเสียศาสตราเวทในตำนานอันยิ่งใหญ่ไปสองชิ้นแล้ว ถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงเป็นศาสตราเวทในตำนานที่เหลืออยู่ชิ้นสุดท้าย หากทำหายอีกล่ะก็… พวกเขาจะมีหน้ากลับไปสำนักได้อย่างไรแต่น่าเสียดาย… ความเร็วของพวกเขาทั้งสามก็ยังไม่เร็วเท่าถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงที่ถูกแย่งชิงไป มันถูกกลืนเข้าไปในเกราะคุ้มกันเมืองชางอู๋ต่อหน้าต่อตาพวกเขาหึ่ง!และแล้วการจู่โจมกะทันหันและรุนแรงของหยางเทียนชื่อทั้งสามคนก็ถูกเกราะคุ้มกันดีดกระเด็นกลับทันที ฝ่ายหลังดีดทั้งสามคนออกไปกลางอากาศอย่างไม่ยากเย็นนัก“ให้ตายเถอะ!”“บัดซบจริงๆ!”
“ชางอู๋คนชั้นต ่า! พวกเจ้าบังอาจแย่งศาสตราเวทคุนอู๋ของข้าพวกเจ้า…”เสียงร้องของพวกเขาค่อยๆ ไกลออกไปเรื่อยๆ ผ่านไปเพียงไม่นานก็หายวับไปแล้ว เหลือเพียงหยางชีฮั่นที่งงงันไม่รู้จะทำอย่างไรดีและกองทัพคุนอู๋สภาพทุลักทุเล สภาพของพวกเขาไม่ต่างจากกลุ่มคนน่าเวทนาไร้ที่พึ่งพา…ส่วนถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงที่ร่วงลงบนมือของเยี่ยนอวี๋ก็ถูกนางย่อขนาดลง และเก็บมันไว้โดยที่มันไม่ต่อต้านแม้แต่น้อย พลังจิตใจที่ประทับอยู่บนถ้วยจ่านเพลิงสีม่วงก็ถูกเยี่ยนอวี๋ลบทิ้
