ญญาณสำนักชางอู๋อัญเชิญมา เหล่าสำนักย่อมต้องส่งกองกำลังมาช่วย!”“เรื่องนี้ไม่ต้องรีบ รอกองทัพราชสำนักก่อน หากไม่เคลื่อนไหวค่อยปรึกษาวางแผนกันใหม่” หยางเทียนชื่อไม่อยากให้เรื่องของหงส์เพลิงแพร่งพรายออกไปเร็วเช่นนี้ถึงแม้หยางเทียนชื่อยังคงมั่นใจว่า ไม่ว่าปรมาจารย์วิญญาณสำนักชางอู๋หรือหงส์เพลิงที่ถูกอัญเชิญมา สุดท้ายแล้วต้องตกเป็นของสำนักคุนอู๋เท่านั้น! เขาไม่อยากให้มีตัวแปรเข้ามาเกี่ยวข้องมากเกินไป เมื่อคนที่รู้มีมากขึ้น ความไม่แน่นอนก็ย่อมมีมากขึ้น“ขอรับ ท่านประมุขสูงสุด” วั่วปู้เหลยและปู่เย่าเหลียนก็มิได้คัดค้าน พวกเขาเพียงแค่รู้สึกเป็นกังวล เพราะว่าพวกเขาคิดเหมือนกันว่าสำนักชางอู๋ในบัดนี้ช่างแข็งแกร่งจนน่าพิศวงนัก“เช่นนั้นแยกย้ายกันไปจัดการ ระวังตัวกันด้วย” หยางเทียนชื่อพูดจบก็มองไปทางทิศเหนือ เขารู้ว่ากองทัพราชสำนักกำลังเคลื่อนทัพมาทางใต้แล้วในขณะเดียวกัน…
