มีควันน่าสงสัยลอยออกมาจากปลายหนวดของผีเสื้อราตรีแดนนรกไม่ขาดสาย ดูแล้วเหมือนกับว่าหนวดของมันกำลังถูกแผดเผาจนเกิดควัน“นี่มัน…” อินหลิวเฟิงพูดอย่างเหลือเชื่อว่า “เกราะคุ้มกันชางอู๋โจมตีกลับแล้วหรือ”“น่าจะใช่ เจ้าดูดีๆ สิ ปลายหนวดเหล่านั้นราวกับมีแสงยันต์ระยิบระยับ” กู้หยวนหมิงเป็นคนช่างสังเกต เขารู้และเข้าใจดีว่าทั้งหมดนี้เป็นผีมือของคุณหนูใหญ่เริ่มแรกนางเสริมความแข็งแกร่งให้วิหคสุริยัน จากนั้นก็ใช้พลังของวิหคสุริยันแปลงอักษรยันต์ลึกลับนับพันหมื่นตัวออกมา เพื่อโจมตีกลับโดยใช้อักษรยันต์ทรงพลังและลี้ลับในค่ายกลอย่างไร้ร่องรอย เฉกเช่นเมื่อครั้งต่อสู้กับอสูรต้าฮวงเหล่านั้น เมื่อผู้ถูกโจมตีพบความผิดปกติก็พลาดท่าเสียแล้ว!อสูรต้าฮวงในครานั้นเป็นอย่างไร ผีเสื้อราตรีแดนนรกในบัดนี้ก็เป็นเช่นนั้น!“วี้ดๆ!”ผีเสื้อราตรีแดนนรกที่เพิ่งตั้งสติได้ มันก็กระพือปีกทีหนึ่งทำท่าเตรียมจะหนีแล้ว ทว่าผีเสื้อราตรีแดนนรกที่พบว่าตนมิอาจชนะได้ก็ไม่สามารถหนีไปได้แล้ว เพราะว่าเกราะคุ้มกันเมืองชางอู๋ยึดจับหนวด
ของมันทั้งหมดไว้ราวกับเต็มไปด้วยแรงยึดเกาะอันทรงพลัง จนมันไม่สามารถบินขึ้นไปได้!“ว่าแล้ว!” กู้หยวนหมิงเผยสีหน้า ‘ข้าว่าแล้วเชียว’ ทว่า…ผีเสื้อราตรีแดนนรกก็ไม่รีรอ เมื่อมันพบว่าตนประสบปัญหาก็แผดเสียงแหลมและร้องโหยหวนยิ่งกว่าเดิมออกมา ส่วนหนวดของมันก็ถูก ‘สละทิ้ง’ ในชั่วขณะเดียวกันเมื่อหนวดทั้งหมดของมันหักคาอยู่
