หวีด!วิหคสุริยันเจิดจรัสลากเกี้ยวงามสง่าและวิจิตรคันหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือเมืองชางอู๋ดุจดอกไม้ไฟเปล่งประกายทั่วท้องฟ้าหวีดด… เสียงหงส์ร้องและแก่นพลังวิญญาณธาตุไฟและฤทธิ์เดชที่คุ้นเคย ทำเอาหยางเทียนชื่อสะดุ้งตื่นจนลุกนั่งขึ้น“หงส์เพลิงนั่นอีกแล้วรึ!” วั่วปู้เหลยก็จ้องเขม็งไปที่หงส์เพลิงที่อยู่บนท้องฟ้า เห็นมันจู่โจมเข้าหาผีเสื้อราตรีแดนนรก ทว่าผีเสื้อราตรีแดนนรกไม่เกรงกลัวเลย“วี้ด!”ผีเสื้อราตรีแผดเสียงแหลม ก่อนจะบินทะยานไปทางหงส์เพลิงที่อยู่กลางอากาศอย่างดุร้ายราวกับหมาป่าหิวโหย ทำให้วั่วปู้เหลยและคนอื่นรู้สึกใจชื้นนัก“สมกับเป็นผีเสื้อราตรีแดนนรกจริงๆ! กัดมันซะ! กำจัดมันทิ้งซะ!” ปู่เย่าเหลียนส่งกำลังใจให้ผีเสื้อราตรีแดนนรกตามสัญชาติญาณ หวังเพียงผีเสื้อราตรีแดนนรกจะดูดกลืนหงส์เพลิงสมควรตายตัวนั้นได้ เพื่อล้างแค้นเหตุการณ์นองเลือดก่อนหน้านี้!น่าเสียดาย…ปัง!
ในชั่วขณะที่ผีเสื้อราตรีแดนนรกโถมเข้าหาวิหคสุริยันเจิดจรัสนั้น วิหคสุริยันก็ระเบิดออกเป็นดอกไม้ไฟ ร่วงลงไปในเมืองชางอู๋ ทำให้ผีเสื้อราตรีแดนนรกต้องคว้าน ้าเหลวในขณะเดียวกัน ดอกไม้ไฟที่แตกกระจายก็กลายเป็นอักษรยันต์อันศักดิ์สิทธิ์ ก่อนจะพุ่งไปแผดเผาผีเสื้อราตรีตัวน้อยทุกตัวที่อยู่ในเกราะคุ้มกันอย่างแม่นยำหลังจากนั้น…แซ่ดแซ่ด แซ่ด…ผีเสื้อราตรีทุกตัวที่ถูกยันต์อักษรยันต์ผนึกก็มอดไหม้เป็นเถ้าถ่านไปในทันที และทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายใ
