นชั่วพริบตาเท่านั้นเมื่อเยี่ยนชิงและคนอื่นๆ ตั้งสติได้ ฝูงอสูรผีเสื้อราตรีที่ร่ายระบำต่อหน้าพวกเขาก็หายไปหมดแล้วเร็วเกินไปแล้ว… เร็วจนหยางเทียนชื่อ ปู่เย่าเหลียน และวั่วปู้เหลยยังไม่ทันเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุใดอสูรผีเสื้อราตรีน้อยจึงพ่ายแพ้ยับเยิน“วี้ด!”ผีเสื้อราตรีแดนนรกตัวใหญ่ที่อยู่นอกเกราะคุ้มกันก็แผดร้องเสียงแหลม ทว่านอกจากทำได้เพียงร้องเสียงแหลมแล้วก็ไม่สามารถทำ
อะไรได้อีก เพราะว่าวิหคสุริยันหายตัวไปแล้ว มันไม่มีเป้าหมายให้โจมตีส่วนเกี้ยวของเยี่ยนอวี๋ก็หายเข้าไปในสำนักชางอู๋พร้อมกับการพุ่งโจมตีที่กระจายไปทั่วท้องนภาของวิหคสุริยัน กระทั่งผีเสื้อราตรีแดนนรกไม่ทันสังเกตเห็นเกี้ยวคันนั้นเสียด้วยซ ้า“วี้ด…”ผีเสื้อราตรีแดนนรกที่คลุ้มคลั่งทำได้เพียงแผดร้องอย่างบ้าคลั่งและดูดกลืนเกราะคุ้มกันต่อไปอย่างวิปลาส แต่แล้วมันก็พบว่าการดูดกลืนของมันก็มีปัญหาเช่นกันหลังจากอสูรผีเสื้อราตรีตัวน้อยมอดไหม้ก็กลายเป็นดอกไม้ไฟแสงยันต์สีทองอ่อน พวกมันติดอยู่บนเกราะคุ้มกันและเรียงเป็นอักษรยันต์บนเกราะคุ้มกันอย่างเป็นระเบียบอักษรยันต์ระยิบระยับเหล่านี้ ไม่เพียงสกัดกั้นพลังการดูดกลืนของผีเสื้อราตรีแดนนรก ยังมีพลังดูดกลืนกลับด้วย มันแผ่ขยายและค่อยๆ กัดกินหนวดของผีเสื้อราตรีแดนนรกมหึมาตัวนั้น ทำเอาผีเสื้อราตรีแดนนรกโมโหจนแผดเสียงแหลมไม่หยุด และปล่อยพลังดูดกลืนที่น่ากลัวกว่าเดิมออกมา! เห็นได้ชัดว่ามันไม่พอ
