าเบิกโพลง เขาแทบจะหยุดหายใจ ไม่ทันได้ส่งเสียงใดๆ ออกมาแซ่ด!เสียงแทงทะลุอันน่าสะพรึงกลัวดังกังวานไปทั่วทั้งบริเวณ เหล่ากองทัพคุนอู๋ไม่ทันได้ตั้งตัว พวกเขาก็กลายเป็นเนื้อเสียบไม้และถูกกินไปแล้ว…เลือดย้อมผืนดินกลายเป็นสีแดงฉานในทันที“เร็วเข้า!”“สร้างค่ายกล! แค่ก…”เมื่อหยางเทียนชื่อทำให้ทุกอย่างเป็นเช่นนี้แล้วก็รีบออกคำสั่งในทันที จากนั้นเขาก็กระอักเลือดสลบไปในทันทีหยางชีฮั่นเพิ่งจะเรียกสติกลับมาได้ เขาร้องตะโกนทันที “ป้องกันเร็วเข้า…”
ส่วนวั่วปู้เหลยและปู่เหย่าเหลียนใช้ศาสตราเวทสองสิ่งเพื่อสร้างตาข่ายอัคคีและอัคนีคุ้มกันอันแข็งแกร่งขึ้นตั้งแต่แรกแล้วไม่เช่นนั้นหยางเทียนชื่อคงกลายเป็นเนื้อเสียบไม้และคงถูกกินเป็นคนแรกแล้วปู่เย่าเหลียนและวั่วปู้เหลยขยายตาข่ายคุ้มกันอย่างรวดเร็ว เป็นการขยายจากค่ายกลอัญเชิญวิญญาณแต่เดิมที่มีอยู่แล้วแซ่ด แซ่ด…แสงไฟคุ้มกันก่อตัวเป็นตาข่ายคุ้มกันระหว่างผีเสื้อราตรีแดนนรกและกองทัพคุนอู๋ ทำให้ผีเสื้อราตรีแดนนรกที่ถูกอัญเชิญมานั้นจำเป็นต้องหยุดล่าเหยื่อ หลังจากนั้นมันก็ขยับปีกเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางเมืองชางอู๋!…“มารดามันเถอะ!”“ตัวบ้าอะไรกัน”“แว้งกัดเป็นด้วย!”ประมุขหอสัตว์บรรพกาล ประมุขหอโอสถ และเยี่ยนชิงก็พากันร้องตะลึง!
ส่วนเยี่ยนหงชวนและประมุขหออัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ก็มองไปที่ผีเสื้อราตรีแดนนรกที่กำลังมองมาที่เมืองชางอู๋ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนักพวกเขารู้สึกขนหัวลุกไป