ยไปกว่า ‘ปทุมเดช’ อันเป็นศาสตราเวทลัทธิเซิ่งเหลียนของพวกเขาและปทุมเดชนี้ก็เป็นที่พึ่งพาสุดท้ายที่ยังไม่ถูกขจัดไปอย่างสิ้นเชิงของลัทธิเซิ่งเหลียนจวบจนทุกวันนี้หากไม่ใช่เพราะสิ่งพึ่งพิงสิ่งนี้ ลัทธิเซิ่งเหลียนคงถูกกำจัดสิ้นซากไปตั้งแต่แรกแล้ว!
ในครานั้น ราชสำนักก็คำนึงถึงว่า หากต้องการทำลายล้างลัทธิเซิ่งเหลียน เกรงว่าราชสำนักก็จะไม่สามารถครองอำนาจได้ อาจจะถูกอำนาจอื่นเข้าครอบครองจึงทำสัญญาสงบศึกกับชนเผ่าจิ่วหลีบัดนี้เอง… ยันต์ศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งที่เขียนขึ้นโดยเยี่ยนอวี๋ก็ถูกเยี่ยนอวี๋โยนออกไปกลางอากาศทันที!จากนั้น…“ไป” เสียงดุจสายน ้าของเยี่ยนอวี๋ ประหนึ่งเป็นเครื่องนำทาง ยันต์ใบใหญ่สีทองอร่ามเป็นประกายนั้นก็ลอยไปทางทิศตะวันออกของสำนักชางอู๋!“นี่มัน…” กู้หยวนหมิงเป็นมองยันต์ที่ลอยไปไกล อันที่จริงเขาก็ไม่รู้ว่ายันต์นั้นมีความสามารถอะไร แต่สิ่งที่เขาสามารถยืนยันได้คือ ยันต์ใบนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่นอนในขณะเดียวกัน เหนือสำนักชางอู๋!เปรี้ยง!ครืน!ทะเลเพลิงและสายฟ้าผ่าอันน่ากลัวกระจุกตัวกันอยู่เหนือเกราะคุ้มกันของเมืองชางอู๋แซ่ด!
แซ่ดๆ!เกราะคุ้มกันสำนักชางอู๋ที่ถูกทะลวงไม่ขาดสาย แตกร้าวอย่างต่อเนื่อง“แตกแล้ว!”“แตกแล้ว แตกแล้ว!”เหล่าศิษย์สำนักคุนอู๋ที่ยืนอยู่ข้างหน้าสุดและอยู่ใกล้เมืองชางอู๋ที่สุดส่งเสียงร้องอย่างฮึกเหิม พวกเขาเตรียมพร้อมทลายค่ายกลเพื่อบุกเข้าไปทุกเมื่อ!“ทุกคนเตรียมพร้อม!” เย
