เยี่ยนซูซูคิดว่า หลังจากที่นางเอ่ยคำพูดทั้งหมดอย่างมีเหตุมีผลแล้ว คณะผู้อาวุโสสำนักชางอู๋จะแตกแยก ผู้อาวุโสหลายคนต้องเห็นด้วยที่จะส่งตัวเยี่ยนชิงไปน่าเสียดาย… เยี่ยนซูซูคิดผิดแล้วผู้อาวุโสสำนักชางอู๋เงียบเป็นเป่าสาก
แม้แต่ผู้อาวุโสรองก็ส่ายศีรษะอย่างเสียใจ มิหนำซ ้าเขายังไม่แม้แต่จะมองเยี่ยนซูซู เขามองเพียงกู้หยวนเหิง พูดว่า “หากเจ้าต้องการเสนอแนะเพียงเท่านี้ ได้โปรดกลับไปเถิด”“ผู้อาวุโสรอง?” เยี่ยนซูซูเอ่ยขึ้นก่อนกู้หยวนเหิงอย่างไม่อยากจะเชื่อ “หรือว่าท่านคิดว่าเพียงเพื่อปกป้องครอบครัวที่คานเพดานไม่ตรงคานพื้นเอียง[1]นี่ คุ้มค่ากับการต้องเสียสละสำนักชางอู๋ทั้งสำนัก”ผู้อาวุโสรองไม่ทันได้ตอบ ประมุขหอสัตว์แห่งบรรพกาลก็อดตำหนิขึ้นไม่ได้ว่า “เจ้ามันหญิงบ้ามาจากไหน ท่านเจ้าสำนักของเราคานเพดานไม่ตรงคานพื้นเอียงอย่างไร วันนี้สำนักชางอู๋มอบตัวท่านเจ้าสำนักให้ พรุ่งนี้สำนักชางอู๋มอบวิชาลับให้ อีกวันหนึ่งสำนักชางอู๋จะมีทางออกอีกหรือ”“ไม่ใช่…” เยี่ยนซูซูรู้ดีว่า ตอนนี้ราชสำนักต้องการเพียงตัวเยี่ยนชิงเท่านั้น นางจึงต้องการเกลี้ยกล่อม ถึงแม้นางจะรู้ดีที่สุดว่า ชาติที่แล้วหลังจากที่สำนักชางอู๋มอบตัวเยี่ยนชิงแล้ว ยังคงถูกสำนักคุนอู๋ควบรวบอยู่ดีทว่าผู้อาวุโสรองก็โบกมือพูดว่า “กู้จ่างสื่อ ได้โปรดเจ้าดูแลภรรยาของเจ้าให้ดี ในฐานะคนบาปที่ถูกตัดชื่ออกจากสำนัก นางไม่สมควรพูดจาพล่อยๆ เช่นนี้”เมื่อกู้หยวนเ
