หิงได้ยินดังนั้นก็อธิบาย ‘ประเด็นสำคัญ’ ว่า “นางมิใช่ภรรยาข้า ข้าจ่างสื่อรักน้องจื่ออวี๋เพียงผู้เดียว แล้ว…”
“หุบปาก!” เยี่ยนชิงตวาดใส่กู้หยวนเหิงอย่างสะอิดสะเอียน เจ้าสุนัขตัวดีพูดจาชวนอาเจียนนัก! ทว่า… เยี่ยนชิงสูดหายใจเข้าลึกเพื่อบรรเทาอาการกระสับกระส่าย ก่อนจะมองกู้หยวนเหิง และพูดชัดถ้อยชัดคำว่า “ในเมื่อเจ้าถือป้ายกายสิทธิ์อยู่ในมือ เช่นนั้นข้าจะถือว่าเจ้าเป็นทูตของสำนักเหยาไถเซียน”“จ่างสื่อเป็นเช่นนั้น” กู้หยวนเหิงประสานมือขานตอบเยี่ยนชิงก็พูดต่อไปว่า “ดี เช่นนั้นข้าต้องการให้เจ้าสาบานต่อฟ้าหลังจากที่ข้าไปกับเจ้าสำนักเหยาไถเซียนแล้ว เจ้าจะต้องปกป้องสำนักข้า ปกป้องวิชาลับของสำนักข้า รักษาตำแหน่งหนึ่งในเจ็ดสำนักหลักของข้า!”เมื่อสิ้นเสียงพูด… ประมุขหอสัตว์แห่งบรรพกาลก็เอ่ยอย่างตกใจ“เจ้าสำนัก ท่าน…”เยี่ยนชิงกลับโบกมือหยุดคำพูดที่ประมุขหอสัตว์แห่งบรรพกาลจะเอื้อนเอ่ยผู้อาวุโสและประมุขหอที่เหลือตาแดงก ่า “ท่านเจ้าสำนัก…” แต่เยี่ยนชิงกลับไม่ปล่อยให้ผู้ใดได้ปริปาก เขาจ้องไปที่กู้หยวนเหิงเขม็งพูดว่า “หากเจ้าสัญญา ย่อมหมายถึงสำนักเยาไถเซียนสัญญา!”“ข้า…” กู้หยวนเหิงสงบสติอารมณ์ครู่หนึ่งจึงฝืนทนแรงกดดันของเยี่ยนชิงได้ ทว่าเขาจำเป็นต้องไตร่ตรองให้ดี เพราะว่าเขารู้ดีว่าข้อแลกเปลี่ยนที่เยี่ยนชิงเสนอมานั้น ยากนักที่จะทำสำเร็จได้
ทุกคนรู้ว่าเหตุที่สำนักคุนอู๋กล้าโอหังเช่นนี้ เป็นเพราะมีคนราชสำน
