ลูกหนูน้อยที่เพิ่งตั้งสติได้ก็เกาลำคออย่างรุนแรง และส่งเสียงร้องโวยวาย “จิ๊ดๆๆ” มันยังทำท่าจะต่อยเยี่ยนเสี่ยวเป่าอย่างโมโห ดูมีชีวิตชีวานัก“…อึก” อินหลิวเฟิงกลืนน ้าลาย สำรวจลูกหนูน้อยตรงหน้าอย่างตกใจ เพื่อยืนยันว่ามันไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ“จิ๊ด!” ลูกหนูน้อยจ้องเขม็งไปที่เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่จับหางของมันไว้แน่นอีกครั้ง และยังชี้ไปที่เสี่ยวเป่าอย่างต้องการประท้วง ส่งเสียงร้อง“จิ๊ดๆ ” ไม่หยุดปากเยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับไม่ได้ดุมัน เขายื่นมืออวบอ้วนน้อยๆ ของตนออกมาลูบมัน “อ้ะ! อ้ะเนะเนะ…” ท่าทางกำลังเจรจากับลูกหนูน้อยด้วยเหตุผล“จิ๊ด!” ราวกับว่าลูกหนูน้อยฟังรู้เรื่อง มันเท้าเอวขึ้นอีกครั้งเยี่ยนเสี่ยวเป่าลูบมันอีกครั้ง ก่อนที่มันจะร้อง “จิ๊ด” เบือนหน้ามองไปทางอื่น ราวกับกำลังบอกว่า ‘ข้าไม่ถือสากับเด็กกะโปโลอย่างเจ้าหรอก’“วิเศษนัก” กู้หยวนหมิงถูกเจ้าหนูตัวน้อยตัวนี้ดึงความสนใจไปอย่างสิ้นเชิง จนเมื่อไข่ขนาดยักษ์ฟองนั้นสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง เขาจึงถูกเบนความสนใจไป
หึ่ง! หึ่ง… ไข่ขนาดยักษ์ที่สั่นและส่งเสียงไม่ขาดสายนั้น มันยังส่งเสียงดัง ตึงตึง เป็นครั้งคราว ราวกับข้างในกำลังต่อสู้กันเองอย่างไม่ลงรอยกันอย่างน้อยอินหลิวเฟิงก็รู้สึกเช่นนั้น เพราะว่าไข่ขนาดยักษ์ฟองนี้มีรอยนูนออกมาแล้วก็หดกลับไปเช่นนี้ซ ้าแล้วซ ้าเล่า ทำเอาเขาเห็นแล้วก็ลุ้นระทึก กลัวว่าไข่จะแตกออกมา สัตว์ประหลาดในนั้นจะออกมากันหมด!โชคด
