วน้อยอย่างอิจฉาตาร้อน พลางคิดในใจว่าหากเป็นหลานชายของเขาจริงๆ ก็น่าจะดี เสียดายที่แม่นางเยี่ยนปฏิเสธแล้ว อีกทั้งเด็กคนนี้ก็ไม่เหมือนชีหลางจริงๆ ทว่า… กู้หยวนหมิงรู้สึกคุ้นหน้าของเด็กคนนี้นัก เหมือนกับว่าเขาเคยเจอที่ใดมาก่อน หรือบางที เด็กหน้าตาดีมีหน้าตาเช่นนี้กันทุกคนนะ? ขาวผุดผ่อง หน้าตาเหมือนภาพวาดเช่นนี้?กู้หยวนหมิงพยายามรื้อฟื้นความทรงจำถึงเด็กน้อยในสำนักของตน แต่กลับนึกหน้าตาของเด็กเหล่านั้นไม่ออก เพราะไม่ค่อยได้คลุก
คลีกับพวกเขา เขาจึงคิดว่าหลังจากได้กลับไปแล้ว ต้องสังเกตดูเสียเล็กน้อยแล้วล่ะ“อ้ะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกพูดถึงนั้น เขาก็มองกู้หยวนหมิงด้วยดวงตาโตเป็นประกาย เพื่อบอกว่า ข้ารู้อยู่แล้วกู้หยวนหมิงหัวใจละลาย “น่ารักจริงๆ เลย”“ใช่แล้ว” เยี่ยนอวี๋ยิ้มจนตาเป็นพระจันทร์เสี้ยว รังสีความอ่อนโยนแผ่ซ่าน ทำให้กู้หยวนหมิงรู้สึกราวกับได้เห็นเทพธิดาแสนสวยจุติบนโลกมนุษย์อย่างไรอย่างนั้นเยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยเบาๆ แล้วลูบเด็กน้อย ก่อนจะมองไปที่ทุกคนพูดว่า “ทำลายที่นี่ทิ้งเสีย กำจัดกลิ่นอายของเราด้วย”เอ้อร์เหมารีบขานตอบอย่างน่าพึ่งพาได้ว่า “คุณหนูใหญ่วางใจนายท่านของเราถนัดขอรับ!”อินหลิวเฟิง “…”“อืม รีบลงมือหน่อย เราต้องรีบกลับสำนักชางอู๋” แม้เยี่ยนอวี๋วางใจเม่ยเอ๋อร์ และรู้ว่าทหารของราชสำนักยังต้องใช้เวลาอีกช่วงหนึ่งจึงจะเดินทางถึง แต่นางก็กังวลว่าจะเกิดอุบัติเหตุอื่นใดขึ้นระ
