กมาเถิด”เมื่อหยางเทียนชื่อได้ยินดังนั้นก็หลุดหัวเราะออกมา ขณะที่เขากำลังจะเหยียบเข้าไปในค่ายกลปิดล้อมและกำลังจะขานตอบ กลิ่นอายลึกลับคล้ายมีคล้ายไม่มีจางๆ ก็สะกดเขาเอาไว้หยางเทียนชื่อเหงื่อตกในทันใด เขาหันไปมองรอบตัว “ต้า ต้าซือมิ่ง?” ไม่ ไม่ใช่หรอกมั้ง นี่มัน… ที่นี่จะมีกลิ่นอายของต้าซือมิ่งท่านนั้นได้อย่างไร!หยางเทียนชื่อไม่อยากจะเชื่อ! แต่พลังที่สกัดเขาไว้นั้น ทำให้เขามิอาจขัดขืนได้เลย และทำให้เขารู้โดยสัญชาติญาณว่า กลิ่นอายที่สามารถสะกดเขาไว้อย่างง่ายดายเช่นนี้ เป็นไปได้มากที่จะเป็นต้าซือมิ่งราชสำนักท่านนั้นในเมื่อ ในเมื่อครั้งต้าซือมิ่งกบฏต่อจักรพรรดิหยวนคังในปีนั้นเขา… เขาเองก็อยู่ในเหตุการณ์ และยัง… ยังจำได้ด้วย แต่ว่า แต่ว่า…
“ต้าซือมิ่ง ท่าน… มีบัญชาอะไรหรือไม่” ใบหน้าเหี่ยวย่นของหยางเทียนชื่อกระตุกอย่างสิ้นหวัง เขากำลังคิดว่า ต้าซือมิ่งท่านนี้คงไม่ได้คิดอยากได้วิชาลับของชางอู๋หรอกกระมัง แต่…แต่หากท่านนี้มีความคิดเช่นนี้ เหตุใดจึงไม่บอกแต่แรกเล่า! บอกแต่แรกใครมันจะมาแย่งเล่า! แม้แต่สำนักคุนอู๋อย่างพวกเขาก็ไม่กล้าแย่งแน่นอน! อย่างน้อยก็ไม่แย่งอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้!ทว่า หยางเทียนชื่อสั่นสะท้านอยู่นาน กลับไม่มีเสียงขานตอบใดๆ ราวกับว่าผู้ที่ปรากฏนั้น เพียงแค่ต้องการสกัดเขาไว้เท่านั้น?เอ่อ…
