วยคำถามมองเยี่ยนอวี๋แม่ลูกด้วยมุมปากกระตุก ทว่าอินหลิวเฟิงยังคงอดถามขึ้นไม่ได้ “ก็คือทั้งหมดนี้คือฝีมือของกูไหน่ไนหรือ”“มิใช่หรอก ในเมื่อข้าได้รับการสืบทอดส่วนหนึ่งของตำหนักไท่ชาง ก่อนตำหนักไท่ชางจะสลายไป ย่อมแปรเปลี่ยนเป็นม่านอาคมเพื่อปกป้องข้า ส่วนมังกรคบเพลิงคือวิญญาณพิทักษ์ตำหนักไท่ชางย่อมต้องยืนฝั่งข้า” เยี่ยนอวี๋อธิบายทว่าอินหลิวเฟิงไม่ค่อยเชื่อนัก แต่เมื่อเขาคิดดูอีกครั้งก็คิดว่าถึงแม้คุณหนูใหญ่เยี่ยนคนนี้มีพรสวรรค์และยังได้รับสืบทอดจากตำหนักไท่ชางก็คงยังไม่มีความสามารถที่จะรับมือกับสัตว์ร้ายต้าฮวงมากมายเช่นนี้ภายในระยะเวลาอันสั้นได้ ดังนั้นเขาจึงเชื่อนางก็ได้ส่วนกู้หยวนหมิงไม่ลังเลที่จะเชื่อหมดใจ “เช่นนี้นี่เอง แท้จริงแล้วคือพลังที่หลงเหลือของตำหนักไท่ชาง”ต้าซือมิ่งราชสำนักท่านหนึ่งที่ยืนมองอยู่บนที่สูงกลับมองแม่ลูกตัวเล็กคู่นั้นอย่างสนใจ “เยี่ยน จื่ออวี๋หรือ”
เนื่องจากความพิเศษของเจ้าก้อนน้อยมอมแมมนั่น บัดนี้ต้าซือมิ่งท่านนี้จึงอยู่ห่างไกลจากพื้นดินมาก นอกจากนี้ เขากลัวว่าหลังจากก้อนน้อยตื่นแล้วจะร้องให้ เขายัง…
